Jan 25 • 15M

ചലച്ചിത്രം ചലിക്കുന്ന ചരിത്രമാകുമ്പോൾ

8
40
 
1.0×
0:00
-15:19
Open in playerListen on);
History For Everyone
Episode details
40 comments

"By means of the film, it would be possible to infuse certain subjects such as geography, which is at present wound off organ-like in the forms of dead descriptions, with the pulsating life of a metropolis". (Albert Einstein)


ർത്തമാനത്തിൻ്റെ ചലനാത്മകതയാണ് ഭാവിയിലെ ചരിത്രമെങ്കിൽ, ഭൂതകാലത്തിൻ്റെ ചലനാത്മകത നിശ്ചലമായ വാക്കുകളിൽ മാത്രം പ്രതിനിധാനം ചെയ്താൽ മതിയോ? സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൻ്റെ സ്പന്ദനങ്ങൾ, ചരിത്രത്തിലേക്ക് അടുക്കും ചിട്ടയോടും കൂടി കോർത്തിണക്കുന്ന ചരിത്രകാരൻ ഒരു ചിത്രകാരൻ്റെ ഭാവനയിലൂടെത്തന്നെയല്ലേ, ആഖ്യാനത്തിൻ്റെ ചട്ടക്കൂട് തീർക്കുന്നത്? ഭാവന കാണാൻ സാധിക്കാത്ത ചരിത്രകാരൻ, ഒരർത്ഥത്തിൽ ദത്തങ്ങളുടെ അടുക്കി വയ്ക്കലിൽ മാത്രമല്ലേ ഒതുങ്ങുന്നത്? എങ്കിൽ ചരിത്രമെന്തിന്, പുരാരേഖകൾ മാത്രം പോരേ? ചരിത്ര രചനയെ സംബന്ധിക്കുന്ന ചില സങ്കീർണ്ണ പ്രശ്നങ്ങളാണ് ഈ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിഴലിക്കുന്നത്. വസ്തുനിഷ്ഠാപരമായ ചരിത്രത്തെ നിർമ്മിക്കുന്ന ശാസ്ത്രീയ വിഷയമാണ് ചരിത്രമെന്നത് അവിതർക്കിതമായ ആശയം തന്നെയാണ്. ചരിത്രത്തിലെ വസ്തുനിഷ്ഠത ശാസ്ത്രീയ രീതിശാസ്ത്രത്തിൻ്റെ വഴികൾ തന്നെ അവലംബിക്കുമ്പോൾ, ശാസ്ത്ര വിഷയങ്ങളുടെ വസ്തുനിഷ്ഠതയിൽ നിന്നും വേറിട്ട ഫലപ്രാപ്തിയിലാണ് അടിസ്ഥാനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

വൈവിധ്യങ്ങളായ ജീവിത രീതികളും സംസ്കാരവും കൂടിച്ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന സാമൂഹിക ജീവിതത്തെ ശാസ്ത്രീയ വസ്തുനിഷ്ഠതയിൽ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയ ഏകശിലാത്മകമായ രീതിശാസ്ത്രത്തിലൂടെ വെളിവാകുന്ന ഒരൊറ്റ ഉത്തരം അല്ലെങ്കിൽ സത്യമെന്ന ഫലസിദ്ധിയായി ഒന്നും തന്നെ ചരിത്രശാസ്ത്രത്തിൽ കാണുവാൻ പറ്റില്ല. അതിനാൽത്തന്നെയാണ് പല ചരിത്രങ്ങൾ നമുക്കു മുന്നിൽ ഉണ്ടാകുന്നതും. ഏതു കാലഘട്ടത്തിലേയും സാമൂഹിക ജീവിതം, വ്യക്തിപരമായും, കൂട്ടായും, ദേശീയമായും, അന്തർദേശീയമായും മാനവ ഭാവനയിലാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്. ചരിത്രശാസ്ത്രജ്ഞൻ്റെ ഭാവനയിൽത്തന്നെയാണ് കഴിഞ്ഞ കാലം ചരിത്രമാകുന്നതും, ചരിത്ര ജ്ഞാന രൂപങ്ങൾ ജ്ഞാന ശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രധാന പഠനമേഖലയാകുന്നതും. ചരിത്രകാരൻ്റെ ഭാവനയിലൂടെത്തന്നെയാണ്, ദത്തങ്ങളുടെ വിശകലനം നടക്കുന്നതും, അതു പിന്നീട് ചരിത്രാഖ്യാനമായി മാറുന്നതും. ഈ വീക്ഷണകോണിൽക്കൂടി നോക്കുമ്പോൾ, ഭാവനാപരമായി ഏതൊരു വർത്തമാനകാലത്തും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന ചലച്ചിത്രങ്ങൾ ചരിത്രങ്ങളായി മാറുകയും, പുതിയ ചരിത്രാഖ്യാനങ്ങൾക്കു വേണ്ട ദത്തങ്ങളെ നിരന്തരം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായി കാണാൻ സാധിക്കും.


തലമുടി കൃത്യമായി നടുവിലൂടെ ഇരുവശത്തേക്കും ചീകി ഒതുക്കി ജൂബ്ബായും ഇട്ടിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരും, ഹാഫ് സാരി (വെളുത്ത സാരിയിൽ കറുത്ത പൊട്ടുകൾ) ഒരു വശത്തേക്കു ചരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീകളും സിനിമയിലും യഥാർത്ഥ ക്യാമ്പസ് ഫോട്ടോകളിലും കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നത് 'റീൽ - റിയൽ' ബന്ധത്തെ ശക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.


ചരിത്രവും ചലച്ചിത്രവും - മൂന്ന് തരങ്ങൾ

ചലച്ചിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള ചരിത്ര പഠനങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമതായി, ചലച്ചിത്രത്തിൻ്റെ തന്നെ സാങ്കേതികവും, വ്യവസായപരവുമായ വളർച്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള ചരിത്രം. മാറുന്ന ശബ്ദ, വെളിച്ച, നിറ സംവിധാനങ്ങൾ, നവീന ക്യാമറകളുടെ ഉപയോഗവും ഛായാഗ്രഹണ രീതികളും, ഷോട്ടുകൾ എടുക്കുന്ന രീതികൾ, ചമയങ്ങളും വസ്ത്രാലങ്കാരവും, ആക്ഷൻ സീനുകളും വി.എഫ്.എക്സും, സിനിമാശാലകളുടെ രൂപഭംഗിയിലെ മാറ്റങ്ങൾ, പ്രൊജക്ഷൻ സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ, ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ ഉപയോഗങ്ങൾ, സിനിമാ വ്യവസായത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ, താര ആരാധനയും ഫാൻസ് സംഘടനകളുടെ വളർച്ചയും, ചലച്ചിത്ര മേഖലയിലെ തൊഴിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നീ വിഷയങ്ങളാണ് ഒന്നാം സിനിമാചരിത്രത്തിലെ ഗവേഷണ പ്രശ്നങ്ങൾ.

ഏതൊരു കാലത്ത് നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന ചലച്ചിത്രവും ആ കാലഘട്ടത്തിൻ്റെ ചരിത്ര പഠനത്തിനാധാരമാകുന്നു എന്നതാണ് രണ്ടാം സിനിമാചരിത്രത്തിൻ്റെ പ്രസക്തി. സാമൂഹിക ജീവിതക്രമത്തിലും രീതിയിലും ഉള്ള മാറ്റങ്ങൾ, ഫാഷൻ (വസ്ത്രം, കോസ്മെറ്റിക്സ്, കേശാലങ്കാര ശൈലികൾ) ആഹാരരീതികൾ, മറ്റു നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങൾ,വാഹനങ്ങൾ, കെട്ടിടങ്ങൾ, മാറുന്ന ഭൂദൃശ്യങ്ങൾ, നഗരങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, ക്യാമ്പസുകൾ, ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങൾ, ലിംഗ സംസ്കാര വ്യതിയാനങ്ങൾ  എന്നിവയെല്ലാം ചലച്ചിത്രങ്ങൾ ഒപ്പിയെടുക്കാറുണ്ട്. ചലച്ചിത്രത്തിൻ്റെ പ്രമേയത്തിനും, കഥയിലെ കാലഘട്ടത്തിനും അനുസരിച്ച് മേൽപ്പറഞ്ഞ രീതികൾ മാറാറുമുണ്ട്. സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ നിന്നു ചലച്ചിത്രത്തിലേക്കും, തിരിച്ചും ഇത്തരത്തിലുള്ള അനുരൂപീകരണങ്ങൾ നടക്കാറുണ്ട്. തലമുടി കൃത്യമായി നടുവിലൂടെ ഇരുവശത്തേക്കും ചീകി ഒതുക്കി ജൂബ്ബായും ഇട്ടിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരും, ഹാഫ് സാരി (വെളുത്ത സാരിയിൽ കറുത്ത പൊട്ടുകൾ) ഒരു വശത്തേക്കു ചരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീകളും സിനിമയിലും യഥാർത്ഥ ക്യാമ്പസ് ഫോട്ടോകളിലും കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നത് 'റീൽ - റിയൽ' ബന്ധത്തെ ശക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ പലതും.

ചരിത്രത്തിൻ്റെ ചരിത്ര സിനിമ

എഴുതപ്പെട്ട ചരിത്രത്തിൻ്റെ ചലച്ചിത്രാവിഷ്ക്കാരമാണ് മൂന്നാമത്തെ സിനിമാ ചരിത്ര ഗണത്തിൽപ്പെടുന്നതും, ഏററവും വിവാദപരമായേക്കാവുന്നതുമായ വിഷയം. ചരിത്ര വ്യക്തികൾ, സംഭവങ്ങൾ, പ്രക്രിയകൾ എന്നിവയാണ് ചരിത്ര സിനിമയ്ക്ക് പ്രമേയമായി വരുന്നത്. സിനിമ കാണുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ അതിൽ ദൃശ്യാവിഷ്ക്കാരം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ചരിത്ര പ്രമേയവുമായി അടുത്തതും അകന്നതുമായ ജ്ഞാന ബോധം ഉള്ള പ്രേക്ഷകരാണ് ഇതിൻ്റെ ആസ്വാദകർ എന്നതുകൊണ്ട് ചരിത്ര സിനിമ (Historical Film) അനേകം അഭിപ്രായങ്ങൾക്കും തർക്കങ്ങൾക്കും വഴി ഒരുക്കും. പ്രാഥമിക ചരിത്ര രേഖകളും, ദ്വിതീയ രേഖകളും, മറ്റു സഹായ ഗ്രന്ഥങ്ങളും പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയപ്പെടുത്തുന്ന സിനിമയുടെ സൃഷ്ടാക്കൾ, ചരിത്ര വിദഗ്ധരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും ആരാഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് ചരിത്ര സിനിമകൾ സാധാരണ നിർമ്മിക്കാറുള്ളത്. വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ, ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ഒരു പാനൽ തന്നെ സിനിമയ്ക്കായി ഒരുക്കാറുണ്ട്. ഇപ്രകാരമുള്ള ഗവേഷണവും, ചർച്ചകളുമൊക്കെ നടത്തുന്ന സംവിധായകരും, തിരക്കഥാകൃത്തുക്കളും ഒരു ചരിത്ര സംഭവത്തിൻ്റെയോ, വ്യക്തിയുടെയോ, പ്രക്രിയയുടെയോ സംബന്ധിയായ പ്രബന്ധത്തെ ദൃശ്യാവിഷ്ക്കാരം ചെയ്യുന്ന സങ്കീർണ്ണവും ദുർഘടവുമായ പ്രവൃത്തിയിലാണ് മുഴുകുന്നത്.


ചരിത്രകാരന്മാരും, ചലച്ചിത്ര പ്രവർത്തകരും പിന്തുടരുന്ന ഗവേഷണ രീതി തുടക്കത്തിൽ ഒന്നു തന്നെയാണെങ്കിലും, ഫലപ്രാപ്തിയിൽ രണ്ടു തരത്തിലുളള ചരിത്രങ്ങളാണ് ഉണ്ടായി വരുന്നത്. ചരിത്രകാരൻ്റെ പ്രബന്ധം, വ്യക്ത്യാനുഷ്ഠിത ഗവേഷണത്തിൻ്റെ പരിസമാപ്തിയിൽ പരമ്പാരാഗത പുസ്തകത്തിൻ്റെ ചട്ടക്കൂടിൽ ഒതുങ്ങുമ്പോൾ, ചരിത്ര സിനിമ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന റീലുകളിലൂടെ ചരിത്രത്തെ ദൃശ്യവൽക്കരിച്ച് അനേകലക്ഷങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടോ, മൂന്നോ മണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വിസ്മയലോകത്തെയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.


ചരിത്രകാരന്മാരും, ചലച്ചിത്ര പ്രവർത്തകരും പിന്തുടരുന്ന ഗവേഷണ രീതി തുടക്കത്തിൽ ഒന്നു തന്നെയാണെങ്കിലും, ഫലപ്രാപ്തിയിൽ രണ്ടു തരത്തിലുളള ചരിത്രങ്ങളാണ് ഉണ്ടായി വരുന്നത്. ചരിത്രകാരൻ്റെ പ്രബന്ധം, വ്യക്ത്യാനുഷ്ഠിത ഗവേഷണത്തിൻ്റെ പരിസമാപ്തിയിൽ പരമ്പാരാഗത പുസ്തകത്തിൻ്റെ ചട്ടക്കൂടിൽ ഒതുങ്ങുമ്പോൾ, ചരിത്ര സിനിമ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന റീലുകളിലൂടെ ചരിത്രത്തെ ദൃശ്യവൽക്കരിച്ച് അനേകലക്ഷങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടോ, മൂന്നോ മണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വിസ്മയലോകത്തെയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.

ആർക്കൈവുകളും ചരിത്ര സിനിമയും

ഏതെങ്കിലുമൊരു പുരാരേഖ, ചരിത്രകാരനും, ചരിത്ര സിനിമയുടെ നിർമ്മാതാവും വായിച്ചെടുക്കുന്നതിൻ്റെ രീതിശാസ്ത്രം ഏറെക്കുറെ ഒന്നു തന്നെയാണെങ്കിലും, അതുവഴി രചിക്കുന്ന/ നിർമ്മിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൻ്റെ രൂപവും പ്രകൃതവും രണ്ടായിരിക്കും. അധ്യായങ്ങളിലൂടെ, കാലഗണനാ ക്രമത്തിലോ, പ്രതിപാദ്യ വിഷയാടിസ്ഥാനത്തിലോ രചിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്ര ഗ്രന്ഥമോ, പ്രബന്ധമോ ഉന്നം വയ്ക്കുന്നത് സാധാരണയായി ചരിത്ര പഠനം ഗൗരവമായി കാണുന്ന വ്യക്തികളേയോ, ചരിത്രത്തിൽ താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന വായനക്കാരേയുമാണ്. വളരെ ചുരുങ്ങിയ ഒരു കൂട്ടമാണ് ഇതിൻ്റെ പ്രയോജിതാക്കൾ. ചരിത്ര സിനിമ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത് വലിയ ഒരു കൂട്ടത്തിനു വേണ്ടിയാണ്, കാരണം ചരിത്രത്തെ സിനിമയിലൂടെ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുമ്പോൾ ചരിത്രം ഒരു ജനപ്രിയ വിഷയമായി മാറുന്നു എന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ.

പുരാരേഖകളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ദത്തമായ വിവരങ്ങളും മററു സ്ഥിതിവിവരകണക്കുകളും, ഏതൊരു വിഭാഗത്തിൽപെട്ട പ്രേക്ഷകനും വെള്ളിത്തിരയിൽ കാണുന്ന മാത്രയിൽ മനസ്സിലാക്കാവുന്ന കഥകളായി സിനിമയിൽ മാറേണ്ടതുണ്ട്. ഇതു സാധിക്കാതിരുന്നാൽ പ്രേക്ഷകർ ഇരുട്ടിലിരുന്നു ചരിത്രത്തെ തപ്പുന്നവരായി മാറും, സിനിമ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഒരു ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൻ്റെ വായന നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിൽ നടക്കേണ്ടതില്ല. വീണ്ടും വീണ്ടും, തിരിച്ചും മറിച്ചും വായിച്ച് ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിലെ ചരിത്രത്തെ പഠിക്കാൻ നമ്മുക്കവസരമുണ്ട്. ചരിത്ര സിനിമ, സിനിമ തന്നെ ആകയാൽ, സാധാരണ സിനിമ കാണൽ എന്ന പ്രകിയ തന്നെയാണ് ഇവിടെ നടക്കേണ്ടതും. ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ചരിത്ര സിനിമ, ആർക്കൈവുകളും മറ്റു സ്രോതസ്സുകളും സൃഷ്ടിക്കുന്ന ചരിത്ര പ്രമേയത്തിൻ്റെ കലാ / വിജ്ഞാന / വിനോദപരമായ സിനിമാറ്റിക് ചരിത്രമാണ് നിർമ്മിക്കുന്നത്.

ചലനത്തിലൂടെ വികാരവൽക്കരണത്തിലേക്ക്

ചലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് വർത്തമാന ലോകത്തേ സന്നിവേശിപ്പിക്കുന്ന വിസ്മയവും വിഭ്രാന്തി പടർത്തുന്നതുമായ ചരിത്ര ലോകത്തെയാണ് ചരിത്ര സിനിമകൾ സിനിമാശാലകളിൽ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. മഹാത്മാഗാന്ധിക്കും, പഴശ്ശിരാജാവിനും, ആരോമൽചേകവർക്കുമൊപ്പം ജീവിക്കുന്നവരായി മാറുന്ന പ്രേക്ഷകഭാവങ്ങൾ സിനിമാശാലകളിൽ ജനിപ്പിക്കുകയാണ് ചരിത്ര സിനിമകൾ. റൊളാങ്ങ് ബാർത്, സെർജി ഐസൻസ്റ്റീൻ്റെ 'ബാറ്റിൽഷിപ്പ് പൊട്ടെംങ്കിൻ'(1925) എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഒഡെസ പടവുകളിൽ വെടിയേറ്റു വീഴുന്ന നിസ്സഹായരായ വ്യക്തികൾക്കൊപ്പം പ്രേക്ഷകർ നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. മഹാത്മാഗാന്ധിക്കൊപ്പം ദണ്ഡിയാത്രയിൽ പങ്കെടുത്ത പ്രതീതി ജനിപ്പിക്കുന്ന ആററൻബറോയുടെ, 'ഗാന്ധി' സിനിമ കാണുന്ന പ്രേക്ഷകൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൻ്റെ വികാര ലോകത്തേക്കാണ് ആനയിക്കപ്പെടുന്നത്. ജാലിയൻവാലാബാഗിൽ പ്രേക്ഷകനും ക്ഷണനേരത്തേക്കു മരിച്ചു വീഴുന്ന അവസ്ഥ.

ഗാന്ധി (1982)

ഇംഗ്ലീഷ് കമ്പനിക്കെതിരേ സമരം നടത്തിയ പഴശ്ശി രാജാവ്, വെള്ളക്കാരൻ്റെ തോക്കിനിരയാകുമ്പോൾ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ പഴശ്ശിക്കൊപ്പം പ്രേക്ഷകനുമെത്തുന്നു. വെടിയേറ്റ്, ചോര ഇറ്റിറ്റു വീഴുമ്പോളും തൻ്റെ വാളിൻ്റെ തലയ്ക്കൽ തല വച്ച് താഴെ വീഴാതെ തന്നെ ജീവൻ വെടിയുന്ന പഴശ്ശിരാജാവിനെ അഭിമാനത്തോടെ കാണുന്ന പ്രേക്ഷകക്കൂട്ടം, അറിയാതിരിക്കുന്ന സത്യം, അതൊരു ചലച്ചിത്ര പ്രതികാരം തന്നെയെന്നതാണ്. ചലച്ചിത്രം, കോളനി വിരുദ്ധ ആശയ മണ്ഡലത്തെയാണ് ഇതിലൂടെ ദൃശ്യവൽക്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കും ചരിത്ര ഗവേഷകർക്കും സാധിക്കാത്ത സിനിമാറ്റിക് പക വീട്ടൽ!

ചരിത്രത്തെ വികാരവൽക്കരിക്കുന്നത് ശരിയാണോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഭൂതകാലത്തിന് വികാര ലോകമില്ലായിരുന്നോ എന്ന മറുചോദ്യം തന്നെയാണ് ഉത്തരം! കഴിഞ്ഞകാലത്തെ ചലനാത്മകമാക്കുന്നതിലൂടെ, സന്തോഷം, ഭയം, സ്നേഹം, പക, വിദ്വേഷം, ദയ, പ്രണയം, കാമം എന്നീ വികാരങ്ങളെക്കൂടി ചരിത്ര സിനിമ ചരിത്രവൽക്കരിക്കുകയാണ്. ഇവിടെ, ചരിത്രശാസ്ത്രത്തിൻ്റെ നവീന വഴികളേ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ചക്രപ്പലകയായി മാറുകയാണ് ചരിത്ര സിനിമ.

സാമൂഹിക പ്രക്രിയകളുടെ ചലച്ചിത്ര വൽക്കരണം

വ്യക്തികളേയും, സംഭവങ്ങളേയും കൂടാതെ സങ്കീർണ സാമൂഹിക പ്രക്രിയകളുടെ ചലച്ചിത്രവൽക്കരണവും ദർശിക്കുവാൻ കഴിയും. 2014 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ 'ഇയ്യോബിൻ്റെ പുസ്തകം' എന്ന മലയാള ചലച്ചിത്രം തേയില തോട്ട യൂറോപ്യൻ സംസ്കാരത്തെയും, അതുവഴി സാധ്യമാകുന്ന അധിനിവേശത്തിൻ്റെ പ്രാദേശിക പ്രതിഫലനങ്ങളും ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുക വഴി കോളനിയനന്തര കാലഘട്ടത്തിൻ്റെ ചൂഷണങ്ങളിലേക്കും വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു. സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിനൊപ്പം പാരിസ്ഥിതിക ചരിത്രത്തിൻ്റെ പരിപ്രേക്ഷ്യങ്ങളും ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ തെളിവാകുന്നുണ്ട്. 'പരിണയം' എന്ന എം.ടി-ഹരിഹരൻ ടീമിൻ്റെ ചലച്ചിത്രം സ്മാർത്ത വിചാരമെന്ന ആചാരത്തെ മുൻനിറുത്തി കേരളത്തിൻ്റെ സാമൂഹിക ലോകത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര സിനിമ തന്നെയാണ്. ഉടലധികാരങ്ങളുടെയും, വികാര കാമന ലോകങ്ങളുടെയും, പ്രണയത്തിൻ്റെയും ലോകത്തെ വരച്ചുകാട്ടാൻ ഈ ചലച്ചിത്രത്തിനു സാധിച്ചു. കൊച്ചിയിലെ റീജണൽ ആർക്കൈവ്സിൽ സ്മാർത്തവിചാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രഥമ രേഖകൾ പഠിക്കുവാൻ എം.ടി വാസുദേവൻ നായർ വന്നത് ഇന്നും ഓർമ്മയിലുണ്ട്.

പരിണയം (1994)

എം.ടി.യുടെ തന്നെ ചലച്ചിത്ര തിരക്കഥയിൽ വടക്കൻ പാട്ടിനെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ച 'ഒരു വടക്കൻ വീരഗാഥ' തന്നെയാണ് ഇന്നു വരെ മലയാളത്തിൽ ഇറങ്ങിയ ചരിത്ര സിനിമകളിൽ ഏറ്റവും പ്രശ്നവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ചരിത്ര പ്രമേയം. ജന്മി വ്യവസ്ഥയിൽ എങ്ങനെയാണ് വീര യോദ്ധാക്കൾ പരസ്പരം പോരാടിയതെന്ന അങ്ക ചരിത്രത്തിൻ്റെ വ്യത്യസ്ത വീക്ഷണമാണ്, ചരിത്ര സ്രോതസ്സുകളുടെ പുനർവായനയിൽ എം.ടി-ഹരിഹരൻ സഖ്യം സാധ്യമാക്കിയത്. എല്ലാ ചരിത്രവും വർത്തമാനകാലത്തിലെ വീക്ഷണങ്ങളാണെന്ന ഫൂക്കോൾ ഡിയൻ സിദ്ധാന്തത്തെ സാധൂകരിക്കുന്നതായിരുന്നു ഈ വീരഗാഥ ചരിത്രം. ദുഷ് പ്രവർത്തികളും, വില്ലത്തരവും മാത്രമായിരുന്നോ ചന്തു എന്ന ചേകവരുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടായിരുന്നതെന്നതിൻ്റെ ചരിത്ര പുനർവായന തന്നെയായിരുന്നു ഈ ചലച്ചിത്രം. വിധേയത്വത്തിൻ്റെയും, വീരാരാധനയുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ടതും, പാടി നടന്നതുമായ പാണരുടെ പാട്ടുകളുടെ പാഠ അപഗ്രഥനമാണ് ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൻ്റെ രീതിശാസ്ത്രം. ഒരു നോട്ടത്തിൽ ആധാര പാട്ടുകളുടെ കൃത്യതയില്ലായ്മ സൃഷ്ടിച്ച വഴുക്കലിൽത്തന്നെയാണ് ഈ ശക്തമായ പുനരാഖ്യാനം സാധ്യമായതും, ചലച്ചിത്ര ചരിത്രത്തിൻ്റെ രസതന്ത്രം വിജയിച്ചതും.

പഴശ്ശി കുതിരപ്പുറത്തോ?

ചരിത്ര സിനിമയിൽ ചില കണ്ടു പിടുത്തങ്ങൾ, ശരിയായും, തെറ്റായും നടക്കാറുണ്ടെന്ന് സിനിമാ ചരിത്രകാരൻ റോബർട്ട് റോസൻസ്റ്റൺ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നുണ്ട്; ചരിത്ര സന്ദർഭത്തിന് ഉചിതമായ ചില സീനുകൾ തിരക്കഥയിൽ കൂട്ടിച്ചേൽത്താൽ അതു ശരിയായ കണ്ടുപിടുത്തവും, യാതൊരു അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത കൂട്ടിചേർക്കൽ തെറ്റായ കണ്ടുപിടുത്തവുമാകും. പഴശ്ശി കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി യുദ്ധം ചെയ്തിട്ടില്ല, മമ്മൂട്ടിയേപ്പോലെ സുന്ദരനായിരുന്നില്ല, ആഭരണമണിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്നൊക്കെയുളള വാസ്തവവിരുദ്ധമായ ആവിഷ്ക്കാരം സിനിമയിൽ ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്ന് ആക്ഷേപിക്കുന്നവരുണ്ട്. കമ്പനി വിരുദ്ധ സമരങ്ങൾ നടത്തുന്ന നാട്ടു രാജാവിൻ്റെ വീരത്വം ഊട്ടിയുറപ്പിച്ചു മാത്രമേ സിനിമയ്ക്ക് മുന്നോട്ടു പോകുവാൻ പറ്റൂ. കമ്പനിക്കെതിരെ യുദ്ധം നടത്തുന്ന നാട്ടുരാജാവിൻ്റെ വീരത്വം സ്ക്രീനിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നതിനായിട്ടാണ് ഈ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ നടത്തിയിരിക്കുന്നത്. ചരിത്ര സംഭവത്തിൻ്റെ കേന്ദ്ര ബിന്ദുവിൽ നിന്നും തെന്നി മാറാതെ ഇത്തരം ചില സിനിമാറ്റിക് ഭാവനകൾ വരുത്തുന്നത്, സ്ക്രീനിൽ കാണുന്ന ചരിത്രത്തിൻ്റെ വിശ്വാസ്യത കൂട്ടുവാനാണെന്ന് നാതാലി സീമോൺ ഡേവീസ് വാദിക്കുന്നുണ്ട്. സ്ക്രീനിലെ ചരിത്രത്തിന് വിശ്വാസ്യത കൂട്ടാൻ കൽപ്പനാസൃഷ്ടമായ ചില ഇടപെടലുകൾ നടത്തുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. പഴശ്ശിരാജ സിനിമയിൽ ഇതു സംഭവിക്കുന്നത് ഇത്തരത്തിലുള്ള ദൈനംദിന ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചരിത്ര ദത്തങ്ങളുടെ കുറവുമൂലമാണ്.

പഴശ്ശിരാജ (2009)

പഴശ്ശിയുടെ ശരീരവർണ്ണന തന്നെ ആകെയൊരു കമ്പനി റിപ്പോർട്ടിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു. അതിൽ പറയുന്നതാകട്ടെ പഴശ്ശി ഒരു കുരങ്ങനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു എന്നാണ്. ജനപ്രിയ ചരിത്ര സിനിമയിൽ സ്വർഗ്ഗീയ താര ശരീരത്തിലേക്ക് (Body of the Celestial Star) പഴശ്ശി വരുന്നത്, ദേശത്തിൻ്റെ പൊതുബോധത്തിൽ അദ്ദേഹം വീരനും സുന്ദരനുമാകയാലാണ്. കമ്പനി റിപ്പോർട്ടിൻ്റെ വിശ്വാസ്യതയെ ചരിത്ര സിനിമയിൽ ചോദ്യം ചെയ്തു എന്നും പറയാം, അതല്ലേ ശാസ്ത്രീയ ചരിത്രം. ഇതിനുമപ്പുറത്ത്, ചലച്ചിത്രങ്ങളുടെ ഉത്ഖനനങ്ങൾ (Excavation of Films) വഴി, ദേശത്തിൻ്റെയും പ്രദേശത്തിൻ്റെയും ഭൗതീക ചരിത്രങ്ങളെ പുനർനിർമ്മിക്കുവാൻ ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് സാധിക്കും. പഴയ കാല ചന്തകളും, പട്ടണങ്ങളും,കെട്ടിടങ്ങളും, ചായക്കടകളും, വാഹനങ്ങളും, വയലും തെങ്ങിൻ തോപ്പുകളുമൊക്കെ ഈ ഉത്ഖനനത്തിൽ തെളിഞ്ഞു വരും, കൂടെ സാമൂഹിക ചരിത്രവും.

Tale End

പ്രേം നസീറും ജയഭാരതിയും പ്രണയിച്ചു നടന്ന വയൽ വരമ്പുകളും, തെങ്ങിൻ തോപ്പുമൊക്കെ കേരളത്തിൻ്റെ പാരിസ്ഥിത ചരിത്രകാരന് ചരിത്ര ദത്തമായി മാറണം,കൂടെ നാളെ മാറ്റിനി 2.30 ന് എന്നെഴുതിയ തകിടും!

Thanks for reading Historica! Subscribe for free to receive new posts and support my work.