Jan 28 • 14M

വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി: വർഗീയവാദിയോ വിപ്ലവകാരിയോ?

മലബാർ സമര ചരിത്രത്തിൻ്റെ നിഷ്പക്ഷ വായന - ഭാഗം 3

1
2
 
1.0×
0:00
-14:19
Open in playerListen on);
History For Everyone
Episode details
2 comments

ങ്ങൾക്കനുകൂലമായ ചരിത്രമില്ലെങ്കിൽ എന്തു ചെയ്യും? ചരിത്രത്തെ വളച്ചൊടിക്കും, പുതിയ ചരിത്രം രചിക്കും, ചരിത്ര പുരുഷന്മാരെ കടമെടുക്കും, ചിലരെ ചരിത്ര രേഖകളിൽ നിന്നുതന്നെ മായ്ച്ച് കളയും. അത്രയൊക്കെ തന്നെയേ ഐ.സി.എച്ച്.ആറും ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ. ഹിന്ദു സംഘടനകൾ ഒറ്റക്ക് ശ്രമിച്ചാൽ ഇത് തമാശയായി മാറാനുള്ള സാധ്യത ഏറെയാണ്. ഒരു ഭരണകൂട സ്ഥാപനത്തിന്റെ സഹായത്തോടെയാകുമ്പോൾ ചരിത്രത്തെ വളച്ചൊടിക്കാൻ കുറേക്കുടി എളുപ്പമാകുമല്ലോ. നിലവിൽ കേന്ദ്ര വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രാലയത്തിന് കീഴിലുള്ള ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഫോർ ഹിസ്‌റ്റോറിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ ശുപാർശയോടെ മലബാർ കലാപനേതാക്കളായ ആലി മുസലിയാർ, വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി എന്നിവരടങ്ങുന്ന 387 രക്തസാക്ഷികളുടെ പേരുകൾ സ്വാതന്ത്ര്യസമര രക്തസാക്ഷി പട്ടികയിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യാനൊരുങ്ങുകയാണ്. മലബാർ കലാപം സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ ഭാഗമല്ലെന്നും, ഒരു വർഗീയ കലാപമാണെന്നുമുള്ള വിലയിരുത്തലിനെ തുടർന്നാണ് ഈ നിർദ്ദേശം. ചില വ്യക്തികളെ മാത്രമല്ല, എത്ര എളുപ്പത്തിലാണ് ഒരു ചരിത്ര സംഭവത്തെ തന്നെ നമ്മുടെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് മായ്ച്ച് കളയുന്നത്. മലബാർ ജനത ഓർക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും, കേരളത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും എടുത്തു മാറ്റാൻ സാധിക്കാത്ത അടിമത്തത്തിന്റെയും അടിച്ചമർത്തലുകളുടെയും ഇടയിൽ നിന്ന് ഒരു ജനത നടത്തിയ ധീര മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂട ക്രൂരതകളുടെ കഥകൾ അത്ര എളുപ്പത്തിൽ മായില്ലല്ലോ.

സ്വാഭാവിക ചോദനയിൽ നിന്നുയർന്ന് വന്നതും, സംഘടിതവും അസംഘടിതവുമായി നടത്തപ്പെട്ടതുമായ അനേകം സമരങ്ങൾ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ ഉടലെടുത്ത ഒരു സമരം, പെട്ടന്ന് നേതൃത്വം നഷ്ടപ്പെട്ട സാഹചര്യത്തിൽ കൈവിട്ടു പോകുന്നു. ആ സാഹചര്യത്തിൽ സാധാരണക്കാരിൽ ചിലർ, സമരക്കാരിൽ ചിലർ, ആ സമരത്തിനു ചുക്കാൻ പിടിക്കുന്നു. അതിനു മുൻപന്തിയിൽ നിന്നതാകട്ടെ, ഇന്ന് ഐ.സി.എച്ച്.ആറും ബി.ജെ.പിയും ചേർന്ന് രക്തസാക്ഷി പട്ടികയിൽ നിന്നെടുത്തു കളയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയേയും ആലി മുസലിയാരേയും പോലുള്ളവരും. ഈ ചെറുത്തു നിൽപ്പിനെ അടിച്ചമർത്താനും, ഒപ്പം ദേശീയ സമരങ്ങളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം ചെയ്ത മാപ്പർഹിക്കാത്ത കൊടും ക്രൂരതകളുടെ ആകെത്തുകയാണ് മലബാർ കലാപം.

എന്തു കൊണ്ട് വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി മറ്റുള്ളവരെ അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ അർഹിക്കുന്നു? എന്താണ് വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയെ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നത്? പരിശോധിക്കാം.

ഒരേസമയം വർഗീയവാദിയായും വിപ്ലവകാരിയായും വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയെ പലരും ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതു കാണാം. അനാവശ്യമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ കൊടുക്കാതെ അദ്ദേഹം എന്തായിരുന്നോ അതന്വേഷിക്കുകയാണ് ഹിസ്‌റ്റോറിക്ക. ബ്രിട്ടീഷുകാരോടുള്ള വ്യക്തിവൈരാഗ്യമാണ് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയെ മലബാർ കലാപത്തിന്റെ നേതൃനിരയിലേക്ക് എത്തിച്ചത്. ഇത്തരത്തിൽ വ്യക്തിപരമായ കാരണങ്ങൾകൊണ്ടു കൂടിയാണ് പലരും നായകന്മാരാകുന്നതെന്നുള്ളതും, സാധാരണക്കാരിൽ നിന്നുമാണ് ധീരന്മാർ ഉണ്ടായിവരുന്നതെന്നുള്ളതും വിസ്മരിച്ചുകൂടാത്ത വസ്തുതകളാണ്.


ചില വ്യക്തികളെ മാത്രമല്ല, എത്ര എളുപ്പത്തിലാണ് ഒരു ചരിത്ര സംഭവത്തെ തന്നെ നമ്മുടെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് മായ്ച്ച് കളയുന്നത്.


'അറുപതിൽ കുറയാതെ പ്രായം തോന്നി, കറുത്തിരുണ്ട നിറം, വായിൽ പല്ലുണ്ടോ എന്നു സംശയം. ഒരു ഒത്ത മനുഷ്യന്റെ നീളം തന്നെ കഷ്ട്ടിച്ചേയുള്ളൂ. വണ്ണം വളരെയില്ല, നന്നേ മെലിഞ്ഞിട്ടുമില്ല. കറുത്ത ഒരു കുപ്പായമാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. അരയിൽ ഒരു വാളുമുണ്ട്, കയ്യിൽ ഒരു തോക്കുമുണ്ട്'. ഇപ്രകാരമാണ് വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയെ മാധവൻനായർ 'മലബാർ കലാപം' എന്ന തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബ്രഹ്‌മദത്തൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട് തന്റെ ആത്മകഥയായ 'ഖിലാഫത്ത് സ്മരണകളി'ലും ഇതേ രീതിയിൽ ഹാജിയെ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കണ്ടു ശീലിച്ച നായക പരിവേഷങ്ങളിൽ നിന്ന് തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായി, വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ നാളുകളിലാണ് ഹാജി പോരാട്ടത്തിന്റെ ഉന്നതിയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നത്. നേതാവോ നായകനോ ആകാൻ ശരീരഘടനയോ പ്രായമോ അല്ല ആധാരം, നിലപാടും ആജ്ഞാശക്തിയുമാണെന്ന് ഹാജിയുടെ ജീവിതം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന് വിരുദ്ധമായി മൊയ്തു മൗലവി പറയുന്നത് ഹാജി 'ആജാനബാഹു'വായിരുന്നു എന്നാണ്. ഈയിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച റമീസ് മുഹമ്മദിന്റെ 'സുൽത്താൻ വാരിയംകുന്നൻ' എന്ന പുസ്തകത്തിൽ യുവാവായ വാരിയംകുന്നന്റെ ചിത്രമാണ് കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്.

സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനിയായ ചക്കിപ്പറമ്പൻ മൊയ്ദീൻകുട്ടി ഹാജിയാരുടെയും കുഞ്ഞയിശുമ്മയുടെയും മകനായി 1883ലായിരുന്നു കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയുടെ ജനനം. 1894ൽ തന്റെ കുട്ടികാലത്ത് നടന്ന മണ്ണാർക്കാട് ലഹളയെ തുടർന്ന് ഹാജിയ്ക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നത് കുടുംബത്തിലുള്ളവരുടെ വേർപാടായിരുന്നു. പിതാവ് മൊയ്ദീൻകുട്ടി ഹാജിയാർ അന്തമാനിലേക്ക് നാടുകടത്തപ്പെട്ടു. ഹാജിയുടെ കുടുംബത്തിൽ നിന്നും ഭീമമായ തുക പിഴയായി ഈടാക്കിയ ബ്രിട്ടീഷുകാർ, അവരുടെ സ്വത്തുക്കളെല്ലാം കണ്ടുകെട്ടി. ബാല്യത്തിൽ തന്നെ പിറന്നുവീണ മണ്ണിൽ ഉറ്റവരോടൊപ്പം ജീവിക്കാനുള്ള തന്റെ ജന്മാവകാശം നിഷേധിച്ച ബ്രിട്ടീഷുകാരോട് ഹാജിക്ക് പകയായി. പിന്നീട് മക്കയിലേക്ക് നാടുകടത്തപ്പെട്ട ഹാജി 1914ലാണ് മടങ്ങിയെത്തുന്നത്. 1916ൽ മലബാർ കളക്ടറെ വധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെന്ന പേരിൽ ഹാജിയെ പട്ടാളം പിടികൂടിയെങ്കിലും പിന്നീട് വിട്ടയച്ചു. ജന്മദേശത്തേക്ക് കടക്കാനുള്ള വിലക്ക് നീങ്ങിയതോടെ ഹാജി വീണ്ടും നെല്ലിക്കുത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി.

നാട്ടിൽ മടങ്ങിയെത്തിയ ഹാജി പോത്തു വണ്ടിയും മറ്റുമായി കച്ചവടം ആരംഭിച്ചു. ഇതിനിടെ മലപ്പുറം പടപ്പാട്ടിലൂടെയും, ബദർ പടപാട്ടിലൂടെയു ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കെതിരായുള്ള ആശയപ്രചാരണം നിരന്തരം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. തന്റെ കലയിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധത ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാനും ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആവശ്യകതയെപ്പറ്റിയുള്ള അവബോധം സൃഷ്ടിക്കാനും ഹാജിക്ക് സാധിച്ചിരുന്നു. ഇത്തരം പടപ്പാട്ടുകളാണ് പിൽക്കാലത്ത് 1921ൽ മലബാർ ജനതയെ ബ്രിട്ടീഷിനെതിരെ പടയൊരുക്കാൻ പ്രാപ്തരാക്കിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് മക്കയിലേക്ക് നടത്തിയ യാത്രയ്ക്കിടയിലാണ് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി ഉറുദു, അറബി, ഇംഗ്ലീഷ് തുടങ്ങിയ ഭാഷകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പഠിക്കുന്നത്.


നിലവിൽ കേന്ദ്ര വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രാലയത്തിന് കീഴിലുള്ള ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഫോർ ഹിസ്‌റ്റോറിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെ ശുപാർശയോടെ മലബാർ കലാപനേതാക്കളായ ആലി മുസലിയാർ, വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി എന്നിവരടങ്ങുന്ന 387 രക്തസാക്ഷികളുടെ പേരുകൾ സ്വാതന്ത്ര്യസമര രക്തസാക്ഷി പട്ടികയിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യാനൊരുങ്ങുകയാണ്.


ഗാന്ധിജിയുടെ ആശയങ്ങളോട് യോജിച്ചുകൊണ്ടാണ് 1905ൽ മഞ്ചേരി രാമയ്യർ മുഖേന ഹാജി കോൺഗ്രസിൽ ചേരുന്നത്. ഖിലാഫത്ത് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും, ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെയും നേതാക്കളായ കട്ടിലശ്ശേരി മുഹമ്മദ് മുസ്ലിയാർ, എം.പി നാരായണമേനോൻ എന്നിവരിടപെട്ടാണ് ഹാജിയെ ഖിലാഫത്ത് പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നതെന്ന് ചരിത്രകാരൻ പറയുന്നു. 1920 ജൂലൈ 18ന് കോഴിക്കോട് നടന്ന മലബാർ ജില്ലയിലെ മുസ്ലീങ്ങളുടെ യോഗത്തിൽ മലബാർ ഖിലാഫത്ത് കമ്മിറ്റി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് ഗാന്ധിജി പങ്കെടുത്ത കോഴിക്കോട് സമ്മേളനത്തിൽ, ആലിമുസലിയാർ, കൊന്നാര മുഹമ്മദ് കോയ തങ്ങൾ, ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങൾ എന്നിവരോടൊപ്പം കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയും പങ്കെടുത്തിരുന്നു. ഇതിനു ശേഷമാണ് ഏറനാട്ടിലും, വള്ളുവനാട്ടിലുമെല്ലാം ഖിലാഫത്ത് കമ്മിറ്റികൾ സജീവമാകാൻ തുടങ്ങിയത്. സമരം വളർന്ന്, സമരരീതി അഹിംസ മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നിരങ്ങിനീങ്ങിയ സാഹചര്യത്തിൽ, കോൺഗ്രസ്സിന് ഖിലാഫത്തിന്റെ ആക്രമണ പ്രതിരോധങ്ങളോട് യോജിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല കോൺഗ്രസ്സ് ഖിലാഫത്തിനുള്ള പിന്തുണ പിൻവലിച്ച് ഖിലാഫത്തിനെ കയ്യൊഴിയുകയും ചെയ്തു.

ആയിരങ്ങൾ അണിനിരന്നൊരു സമരം, ബ്രിട്ടീഷിനെതിരെ തുറന്ന യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി നിൽക്കുമ്പോൾ നേതൃത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ എന്താണ് ഉണ്ടാവുക? ദേശീയ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിൽ മുസ്ലീങ്ങളുടെ എണ്ണം കുറവായതിനാൽ ഗാന്ധി മുന്നോട്ട് വെച്ച ആശയമായിരുന്നു ഖിലാഫത്തിനെ നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനവുമായി യോജിപ്പിക്കുക എന്നത്. ഒരു ജനതയുടെ വിശ്വാസങ്ങളെയും വികാരങ്ങളെയും തീർത്തും രാഷ്ട്രീയ താത്പര്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയല്ലേ ഗാന്ധി ചെയ്തതെന്ന സംശയം തീർത്തും സ്വാഭാവികമാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ആലി മുസലിയാർ, വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി, ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്തത്. കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയബോധവും നേതൃത്വവും ഇല്ലെങ്കിൽ ഏതൊരു സമരവും വഴിതെറ്റും. അതു തന്നെയാണ് മലബാർ കലാപത്തിലും സംഭവിച്ചത്.

കോൺഗ്രസ് പിൻവാങ്ങിയതിനു ശേഷം ഖിലാഫത്ത് നേതാക്കൾ അവരുടേതായ രീതിയിൽ സമരത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുകയായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷിനെ ഓടിച്ചതിനു ശേഷം മലബാറിന്റെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളുടെ ഭരണം സമരനേതാക്കൾ ഏറ്റെടുക്കുകയും അവിടെ പുതിയ നിയമങ്ങൾ നിലവിൽ വരുത്തുകയും ചെയ്തു. ആലി മുസലിയാരുടെ വലംകൈയായി നിന്നിരുന്ന വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയെ പറ്റി ജനങ്ങൾ കൂടുതൽ അറിയാൻ തുടങ്ങുന്നത് മുസലിയാരുടെ കീഴടങ്ങലിനു ശേഷമാണ്. ആലി മുസലിയാരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതിനു പിന്നാലെയാണ് ഹാജി ആയുധമെടുക്കുന്നത്. ഇതോടെ ഖിലാഫത്ത് നേതാവെന്ന നിലയിൽ ഹാജി മലബാറിലുടനീളം അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.

ഈ കാലഘട്ടത്തിലുടനീളം ബ്രിട്ടീഷ് തന്നെയായിരുന്നു ഹാജിയുടെ മുഖ്യ ശത്രു. ഹിന്ദുവെന്നോ മുസ്ലീമെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ ഗവൺമെന്റിന് ഒത്താശ ചെയ്യുന്നവരെ ഹാജി വധശിക്ഷക്ക് വിധിച്ചിരുന്നു. വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി ഒരു വർഗീയവാദിയാണെന്ന തരത്തിലുള്ള വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ സജീവമായി തന്നെ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിന് ഒരു തെളിവെന്നോണം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന മാധവൻ നായരുടെ 'മലബാർ കലാപ'ത്തിലെ ഒരു ഭാഗം പരാമർശിച്ചുകൊണ്ടു തന്നെ അതിലേക്കു വരാം.

'ലഹളയുടെ ആരംഭത്തിൽ അയാൾ കൊള്ളക്കാരുടെ ആക്രമണത്തിൽ നിന്ന് ഹിന്ദുക്കളെ രക്ഷിച്ചു. കൊള്ളചെയ്തിരുന്ന മാപ്പിളമാരെ ശിക്ഷിച്ചു. ഗവൺമെന്റിനു സഹായമേകിയ മാപ്പിളമാരെ അയാൾ ദ്രോഹിക്കുകയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. അക്കാലങ്ങളിൽ അയാൾ മതപരിവർത്തനത്തിന്റെ വലിയ വിരോധിയായിരുന്നു.'

വാരിയംകുന്നനെ വർഗീയവാദി എന്നു മുദ്രകുത്തുന്നവർ അതു തെളിയിക്കാനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന മാധവൻ നായരുടെ പുസ്തകത്തിലെത്തന്നെ പ്രസ്താവനകളാണിത്. ഇതിനോടൊപ്പം വായിക്കേണ്ടതാണ് 'ദി ഹിന്ദു' പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റർക്ക് 1921 ഒക്ടോബർ 7ന് ഹാജി എഴുതിയ കത്ത്. നിർബന്ധിത മതപരിവർത്തനങ്ങൾ മലബാറിൽ നടക്കുന്നുണ്ടെന്നും, പക്ഷേ താൻ അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ലെന്നും ആ കത്തിൽ അദ്ദേഹം കൃത്യമായി പറയുന്നുണ്ട്. ഇതിൽ നിന്നും രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാണ്. ഒന്ന്, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധരുടേയും ഗവൺമെന്റിന്റെയും തന്ത്രനീക്കങ്ങളുടെ ഭാഗമായി നിർബന്ധിത മതപരിവർത്തനങ്ങൾ പോലുള്ള വർഗീയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്നതും, രണ്ട്, മലബാർ സമര നേതാക്കൾ അതിന് നേതൃത്വം കൊടുത്തിട്ടില്ല എന്നതും.


'ലഹളയുടെ ആരംഭത്തിൽ അയാൾ കൊള്ളക്കാരുടെ ആക്രമണത്തിൽ നിന്ന് ഹിന്ദുക്കളെ രക്ഷിച്ചു. കൊള്ളചെയ്തിരുന്ന മാപ്പിളമാരെ ശിക്ഷിച്ചു. ഗവൺമെന്റിനു സഹായമേകിയ മാപ്പിളമാരെ അയാൾ ദ്രോഹിക്കുകയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. അക്കാലങ്ങളിൽ അയാൾ മതപരിവർത്തനത്തിന്റെ വലിയ വിരോധിയായിരുന്നു.'


ഖാൻ ബഹദൂർ ചേക്കുട്ടിയുടെ തല വെട്ടി, കുന്തത്തിൽ കുത്തി കൊണ്ട് ഹാജി മഞ്ചേരിയിൽ വച്ച് നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിലും ഇക്കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. 'ഇത് ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലീങ്ങളും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമാണെന്ന് പുറംരാജ്യങ്ങളിൽ പറഞ്ഞു പരത്തുന്നുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾ നമ്മുടെ നാട്ടുകാരാണ്, അനാവശ്യമായി ഹിന്ദുക്കളെ ആരെങ്കിലും ദ്രോഹിക്കുകയോ സ്വത്തുക്കൾ കവരുകയോ ചെയ്താൽ ഞാൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കും. ഇത് മുസൽമാൻമാരുടെ രാജ്യമാക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. എനിക്ക് മറ്റൊന്നു കൂടി പറയാനുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തരുത്. അവരുടെ അനുവാദമില്ലാതെ അവരെ ദീനിൽ ചേർക്കരുത്. അവരുടെ സ്വത്തുക്കൾ നശിപ്പിക്കരുത്. ഹിന്ദുക്കളെ ഉപദ്രവിച്ചാൽ അവർ ഗവൺമെന്റിനോപ്പം ചേരും.'

മലബാർ ജനതയെ ഹിന്ദുക്കളെന്നും മുസ്ലീങ്ങളെന്നും ഭിന്നിപ്പിച്ച് തങ്ങൾക്കെതിരായ ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുകയാണ് വെള്ളക്കാരുടെ ലക്ഷ്യമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഹാജി, ജനങ്ങളെ ബ്രിട്ടീഷിനെതിരെ ഏകീകരിപ്പിച്ച് സമരത്തിനായി സജ്ജരാക്കി. അധിനിവേശ ശക്തികൾക്കെതിരെ ജാതിമതഭേദമന്യേ ഒന്നിച്ചുനിന്നു പോരാടിയാൽ മാത്രമേ സ്വതന്ത്ര രാജ്യമെന്ന ആശയം നേടിയെടുക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ എന്ന് അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. ഹാജിയുടെ ഈ പ്രസംഗത്തിൽ വർഗീയതയുടെ ഒരംശം പോലും കാണാൻ സാധിക്കില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, നിഷ്പക്ഷമായി കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുവെയ്ക്കുക കൂടി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഖിലാഫത്ത് സമരനേതാക്കൾ മലബാറിനെ ഒരു മുസ്ലീം രാജ്യമാക്കാനാണ് ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നതെന്നും, അന്ന് നടന്നത് ഒരു തരത്തിൽ ജിഹാദ് തന്നെ ആയിരുന്നെന്നും വാദിക്കുന്നവർ ഈ വസ്തുതകളൊന്നും കണ്ടുകാണാൻ ഇടയില്ല. ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലീങ്ങളും പരസ്പരം പോരിനിറങ്ങിയാൽ, ബ്രിട്ടീഷ് പദ്ദതി നടപ്പാകുമെന്നും, ഒരിക്കലും സംഭവിക്കാൻ പാടില്ലാത്തതാണ് അതെന്നും വാരിയൻകുന്നന് നിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നു. അധിനിവേശ ശക്തികൾക്കെതിരെ മലബാർ ജനത ഒരുമിച്ചു നിൽക്കണമെന്നു തന്നെയാണ് ഹാജി എന്നും വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. ഈ പ്രസംഗത്തിലൂടെയും കത്തിലൂടെയുമെല്ലാം, ശത്രുക്കൾ ബ്രിട്ടീഷ് മാത്രമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിത്തരികയാണ് ഹാജി ചെയ്യുന്നത്. അതിനുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ് ബന്ധുത്വം പോലും മറന്നുകൊണ്ട് ഖാൻ ബഹദൂർ ചേക്കുട്ടിയുടെ തല ഹാജി വെട്ടുന്നത്.

സമാനമായ മറ്റോരു സംഭവം കൂടി പരിശോധിക്കാം. മഞ്ചേരിയിൽ പുല്ലൂർ നമ്പൂതിരിയുടെ വക ഒരു ബാങ്കുണ്ടായിരുന്നു. അവിടുത്തെ ഒരുകൂട്ടം മാപ്പിളമാർ ചേർന്ന് ബാങ്ക് കൊള്ളയടിക്കാൻ ഏർപ്പാടു ചെയ്യുന്ന സമയത്താണ് ഹാജി അവിടെയെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് ഈ ബാങ്കിന് ഹാജി കാവൽ നിൽക്കുകയും കൊള്ള ചെയ്യപ്പെട്ട പണ്ടവും മറ്റും ഉടമസ്ഥർക്ക് തിരികെ കൊടുക്കുകയും ചെയ്തതായി മാധവൻ നായർ പറയുന്നുണ്ട്. മുസ്ലീങ്ങളെയും ഹിന്ദുക്കളെയും പ്രകോപിപ്പിച്ച് തമ്മിലടിപ്പിക്കാനായി അമ്പലത്തിനു മുന്നിൽ പശുവിന്റെയും, പള്ളിക്കു മുന്നിൽ പന്നിയുടെയും ജഡങ്ങൾ കൊണ്ടു തള്ളുന്നത് വെള്ളക്കാർ പതിവാക്കിയിരുന്നു. നാട്ടിൽ വർഗീയത സൃഷ്ടിക്കുകയെന്നത് ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ തന്ത്രമായിരുന്നു, മറ്റൊരു ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ ഭിന്നിപ്പിച്ച് ഒന്നാകെ നശിപ്പിക്കൽ. അവർ തൊടുത്തുവിട്ട പല നീക്കങ്ങളുടെയും അനന്തരഫലമായിരുന്നു അന്ന് മലബാറിൽ ഉണ്ടായ മിക്ക പ്രക്ഷോഭങ്ങളും. ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ ഇത്തരം നീക്കങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയ ഹാജി, ജനങ്ങളെ ബോധവത്കരിക്കാനായി മുന്നിട്ടിറങ്ങിയെന്നും ചരിത്രം പറയുന്നു.

Thanks for reading Historica! Subscribe for free to receive new posts and support my work.