Jan 21 • 13M

മലബാർ കലാപം വർഗ്ഗീയ ലഹളയോ?

മലബാർ സമര ചരിത്രത്തിൻ്റെ നിഷ്പക്ഷ വായന - ഭാഗം 2

 
1.0×
0:00
-13:16
Open in playerListen on);
History For Everyone
Episode details
Comments

ഖിലാഫത്ത് എങ്ങനെ മലബാർ കലാപമായി?

നിലമ്പൂർ കോവിലകം വക പൂക്കോട്ടൂർ കളത്തിന്റെ മാനേജറായിരുന്ന ചിന്നനുണ്ണി തിരുമുൽപ്പാടും കാര്യസ്ഥൻ വടക്കേ വീട്ടിൽ മമ്മദും തമ്മിലുണ്ടായ തീർത്തും നിസ്സാരമായ ഒരു വാക്കുതർക്കമാണ് പിന്നീടങ്ങോട്ട് മലബാറിന്റെ ഗതി തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്നത്. മമ്മദിനോടുള്ള വ്യക്തി വൈരാഗ്യത്തിന്റെ പുറത്ത് തിരുമുൽപ്പാടും ഇൻസ്പെക്ടർ നാരായണ മേനോനും ചേർന്ന് മമ്മദിനെതിരെ, കളത്തിൽ നിന്നും തോക്കും പണവും മറ്റും കവർന്നെന്ന പേരിൽ ഒരു കള്ളക്കേസ് ചമയ്ക്കുന്നു. ഇത് ചോദ്യം ചെയ്യാനായി വിളിപ്പിച്ചപ്പോൾ മമ്മദ് ഖിലാഫത്തുകാരെ കൂട്ടിവന്നു. അവരുടെ അംഗബലം കണ്ട് പേടിച്ച മേനോൻ കാര്യങ്ങൾ അപ്പോൾ ഒത്തുതീർപ്പാക്കി വിടുന്നു. എന്നാൽ ഖിലാഫത്തുകാരുടെ ഈ ശക്തിപ്രകടനം മേനോന് ക്ഷീണമാകുന്നു.

മമ്മദിനെയും കൂട്ടരെയും എന്തു വില കൊടുത്തും ഒതുക്കാനായി, മലബാറിലാകെ ഖിലാഫത്തുകാർ കലാപാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുകയാണെന്നും സ്ഥിതിഗതികൾ അത്യന്തം ഭീകരമാണെന്നും കഥയുണ്ടാക്കി കളക്ടർ ഇ.എഫ് തോമസിന് മേനോൻ ഒരു കത്തയക്കുന്നു. മാപ്പിളമാരോടും ഖിലാഫത്തുകാരോടും പണ്ടേ എതിർപ്പുണ്ടായിരുന്ന തോമസ് സായിപ്പ് ഇതൊരവസരമായി കണ്ട് വിവരണങ്ങൾ ഒന്നുകൂടി പൊലിപ്പിച്ച് കത്ത് നേരെ മദ്രാസ് ഗവർണർക്ക് കൈമാറുന്നു. മേലാവിൽ നിന്ന് വേണ്ട അനുവാദം സംഘടിപ്പിച്ചെടുത്ത് പട്ടാളത്തെയും കൂട്ടി തിരൂരങ്ങാടിയിൽ വണ്ടിയിറങ്ങി കിഴക്കേപ്പള്ളി വളഞ്ഞ ഇ.എഫ് തോമസിന്റെയും ആർ.എച്ച് ഹിച്ച്‌കോക്കിന്റെയും നടപടിയാണ് മലബാറിനെ പിന്നീട് കലാപഭൂമിയാക്കി മാറ്റിയത്.


ഏതൊരു ജനമുന്നേറ്റത്തിന്റെയും പുറത്ത് വർഗ്ഗീയതയുടെയും, തീവ്രവാദത്തിന്റെയും, ദേശവിരുദ്ധതയുടെയുമൊക്കെ ചാപ്പകുത്തുന്നത് അന്നും ഇന്നും ഭരണകൂടത്തിന്റെ പൊതുസ്വഭാവമാണ്. സി.എ.എ - എൻ.ആർ.സി വിരുദ്ധ സമരങ്ങളും കർഷക സമരവുമെല്ലാം ഇതിന്റെ എറ്റവും പുതിയ ഉദാഹണങ്ങളാണ്.


നിസ്സഹകരണ സമരനീക്കത്തെ തകർക്കുകയായിരുന്നു വെള്ളക്കാരുടെ ലക്ഷ്യം. ഗാന്ധിയുടെ അഹിംസാ മാർഗ്ഗം ശിരസ്സാ വഹിച്ച് സമരത്തിനിറങ്ങിയ കോൺഗ്രസുകാരെ പ്രകോപിപ്പിക്കുക എന്നത് ഒരിക്കലും എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ പിന്നെ ഖിലാഫത്തിനിറങ്ങിയ മാപ്പിളമാരുടെ മതവികാരത്തെ ചൊടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു പറ്റിയ മാർഗ്ഗം. മലബാറിലെ മാപ്പിളമാർ അത്രയേറെ വൈകാരികമായി കണ്ടിരുന്ന തിരൂരങ്ങാടി പള്ളി വളയാനുള്ള തോമസ് സായിപ്പിന്റെ നീക്കം ഇത്തരത്തിൽ ഒരു പ്രകോപനം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ബോധപൂർവ്വമായ ശ്രമം തന്നെയായിരുന്നു. തിരൂരങ്ങാടി പള്ളി വളയുകയും ഖിലാഫത്ത് നേതാവായ ആലി മുസലിയാരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്താൽ സ്വാഭാവികമായും കലാപം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടുകൊള്ളുമെന്നും അതുവഴി മാപ്പിളമാരെ അടിച്ചമർത്താനാകുമെന്നും ഇ.എഫ് തോമസിന് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഈ നീക്കം ലക്ഷ്യം കാണുകയും ചെയ്തു. ഒരേ സമയം നിസ്സഹകരണമുന്നേറ്റത്തെയും ഖിലാഫത്തിനെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികൾക്ക് കഴിഞ്ഞു.

സത്യത്തിൽ മലബാർ കലാപം ഹിന്ദു വിരുദ്ധമായ വർഗ്ഗീയ കലാപമായിരുന്നോ?

കലാപം നടക്കുന്ന സമയത്തും പിന്നീടിങ്ങോട്ടും പലരും, പ്രത്യേകിച്ച് വലതുപക്ഷ ഹിന്ദു സംഘടനകൾ, തുടർച്ചയായി മലബാർ കലാപത്തിന് ചാർത്തിക്കൊടുക്കുന്ന പട്ടമാണ് ഹിന്ദു വിരുദ്ധ വർഗ്ഗീയ കലാപമെന്നത്. ഇങ്ങനെയൊരു വാദം ആദ്യമായി പറഞ്ഞുവെക്കുന്നത് അന്നത്തെ മലബാർ കളക്ടറായിരുന്ന ഇ.എഫ് തോമസും പോലീസ് സൂപ്രണ്ട് ആർ.എച്ച് ഹിച്ച്‌കോക്കുമാണ്. ഏതൊരു ജനമുന്നേറ്റത്തിന്റെയും പുറത്ത് വർഗ്ഗീയതയുടെയും, തീവ്രവാദത്തിന്റെയും, ദേശവിരുദ്ധതയുടെയുമൊക്കെ ചാപ്പകുത്തുന്നത് അന്നും ഇന്നും ഭരണകൂടത്തിന്റെ പൊതുസ്വഭാവമാണ്. സി.എ.എ - എൻ.ആർ.സി വിരുദ്ധ സമരങ്ങളും കർഷക സമരവുമെല്ലാം ഇതിന്റെ എറ്റവും പുതിയ ഉദാഹണങ്ങളാണ്.

ഭിന്നിപ്പിച്ച് ഭരിക്കുകയെന്ന സ്ഥിരം ശൈലി തന്നെയാണ് ബ്രിട്ടൻ ഇവിടെയും പ്രാവർത്തികമാക്കിയത്. അത് വിജയം കാണുകയും ചെയ്തു. ഖിലാഫത്ത് തങ്ങൾക്കെതിരായുള്ള വർഗ്ഗീയ ലഹളയാണെന്ന് ഹിന്ദുക്കളെ പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിക്കാനും അതുവഴി മതപരമായ വൈരങ്ങളേതും ഇല്ലാതിരുന്ന മലബാറിലെ ജനങ്ങളെ ഹിന്ദുക്കളെന്നും മാപ്പിളമാരെന്നും രണ്ടായി വിഭജിക്കാനും വെള്ളക്കാർക്ക് കഴിഞ്ഞു. വെള്ളക്കാരൻ പറഞ്ഞത് അതേപടി ഏറ്റുപാടുകയാണ് ഇവിടുത്തെ രാജഭക്തരായ ജന്മിമാരും, ഹിന്ദുത്വവാദികളും, എന്തിന്, ചില കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾ പോലും ചെയ്തത്. സമരത്തിന്റെ മുന്നണിയിൽ നിന്നവരുടെയും, സമരത്തിന്റെ ഭാഗമായി അറസ്റ്റിലാകപ്പെട്ടവരുടെയും, നാട് കടത്തപ്പെട്ടവരുടെയും, കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടവരുടെയുമെല്ലാം പേരുകൾ മാത്രം പരിശോധിച്ചാൽ മതിയാകും വർഗ്ഗീയ കലാപമെന്ന വാദം പോളിയാൻ.


ഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപീകരിച്ച മലബാർ ജില്ലാ ഖിലാഫത്ത് കമ്മിറ്റിയുടെ സെക്രട്ടറി യു.ഗോപാല മേനോനായിരുന്നു. എം.പി നാരായണ മേനോൻ, മോഴികുന്നത്ത് ബ്രഹ്‌മദത്തൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട് എന്നിവർ ആദ്യാവസാനം ഖിലാഫത്തിന്റെ സജീവ പ്രവർത്തകരും, അതേത്തുടർന്ന് ദീർഘകാലം തടവിലാക്കപ്പെട്ടവരും കൊടിയ പീഡനങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടി വന്നവരുമാണ്.


ഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപീകരിച്ച മലബാർ ജില്ലാ ഖിലാഫത്ത് കമ്മിറ്റിയുടെ സെക്രട്ടറി യു.ഗോപാല മേനോനായിരുന്നു. എം.പി നാരായണ മേനോൻ, മോഴികുന്നത്ത് ബ്രഹ്‌മദത്തൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട് എന്നിവർ ആദ്യാവസാനം ഖിലാഫത്തിന്റെ സജീവ പ്രവർത്തകരും, അതേത്തുടർന്ന് ദീർഘകാലം തടവിലാക്കപ്പെട്ടവരും കൊടിയ പീഡനങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടി വന്നവരുമാണ്. എം.പി നാരായണ മേനോനെ അധികാരികളും ഹിന്ദു പ്രമാണികളും കളിയാക്കി വിളിച്ചിരുന്നത് 'മാപ്പിള മേനോൻ' എന്നായിരുന്നു. കലാപകാരികളെ കൊണ്ടുപോകുന്നതിനിടെ ഉണ്ടായ, കുപ്രസിദ്ധമായ 'വാഗൺ കൂട്ടക്കൊല'യിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ പട്ടികയിൽ ഹിന്ദുക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

മലബാർ കലാപത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയ വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി അടക്കമുള്ളവർ വർഗ്ഗീയവാദികളായിരുന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, നിർബന്ധിത മതപരിവർത്തനം പോലുള്ള വർഗ്ഗീയ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടവരെ നിഷ്‌കരുണം ശിക്ഷിക്കുകയും വധിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ളവരാണ്. ഹിന്ദുക്കളെ ഒരുകാരണവശാലും ആക്രമിക്കരുതെന്ന കർശന നിർദ്ദേശവും ഖിലാഫത്തുകാർക്ക് ഹാജി നൽകിയിരുന്നു. 'ദി ഹിന്ദു' പത്രത്തിന് 1921 ഒക്ടോബർ മാസം വാരിയംകുന്നൻ എഴുതിയ കത്ത് ഇതിനു തെളിവാണ്. നാരായണ മേനോനും ബ്രഹ്‌മദത്തൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടും അടക്കമുള്ളവർ തങ്ങളുടെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിൽ ഇവ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്. ബ്രിട്ടനെ ഓടിച്ച് ഹാജിയും കൂട്ടരും സ്ഥാപിച്ച സ്വതന്ത്ര രാജ്യത്തിന്റെ പേര് 'മലയാള രാജ്യം' എന്നായിരുന്നു എന്നതും ഇവിടെ ഓർക്കേണ്ടതാണ്.


ഹിന്ദുക്കളെ ഒരുകാരണവശാലും ആക്രമിക്കരുതെന്ന കർശന നിർദ്ദേശവും ഖിലാഫത്തുകാർക്ക് ഹാജി നൽകിയിരുന്നു. 'ദി ഹിന്ദു' പത്രത്തിന് 1921 ഒക്ടോബർ മാസം വാരിയംകുന്നൻ എഴുതിയ കത്ത് ഇതിനു തെളിവാണ്.


മലബാർ കലാപത്തെ ഒരു വർഗ്ഗീയ ലഹളയാക്കി ചിത്രീകരിക്കേണ്ടത് ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികളുടെ ആവശ്യമായിരുന്നു. കാരണം തങ്ങൾക്കെതിരെ ഇത്ര വലിയ ഒരു ജനമുന്നേറ്റം ഉണ്ടായത് പുറംലോകമറിഞ്ഞാൽ ഇന്ത്യയിലെയും ലോകത്തിൻറെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലെയും കോളനികളിലെ ജനങ്ങൾക്ക് ഇതൊരു പ്രചോദനമാകുമെന്ന ഭയം വെള്ളക്കാർക്കുണ്ടായിരുന്നു. കലാപം അടിച്ചമർത്തുന്നതിലും, അതിൻറെ രേഖകൾ നശിപ്പിക്കുന്നതിലും, വർഗ്ഗീയ ലഹളയെന്ന പ്രചാരണം നടത്തുന്നതിലുമെല്ലാം കാട്ടിയ വ്യഗ്രതയിൽ ഈ ഭയം പ്രകടമാണ്. ഹിന്ദു മഹാസഭയടക്കമുള്ള മത മൗലിക സംഘടനകൾ ഇതിന്റെ പേരിൽ നടത്തിയ പ്രചാരണങ്ങൾ അത്രമേൽ ഭീകരമായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിളമാർ നടത്തിയ 'നരനായാട്ടിൽ' വലഞ്ഞവർക്ക് സഹായമെത്തിക്കാനെന്ന പേരിൽ വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ വമ്പിച്ച ധനസമാഹരണ യജ്ഞവും മറ്റും ഇക്കൂട്ടർ നടത്തുകയുണ്ടായി. ഉത്തരേന്ത്യൻ പത്രമാധ്യമങ്ങളും വിദേശി മാധ്യമങ്ങളുമെല്ലാം പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്ത് പടച്ചുവിട്ട നുണക്കഥകളാണ് മലബാർ സമരത്തിന്റേതായി ലോകം അറിഞ്ഞത്. അംബേദ്കർ അടക്കമുള്ളവർ ഇത്തരം വ്യാജ വാർത്തകൾ മൂലം തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടു എന്നറിയുമ്പോഴാണ് ഈ പ്രചാരണങ്ങളുടെ ആഴം വ്യക്തമാകുന്നത്.

അപ്പോൾ കലാപത്തിനിടെ നിർബന്ധിത മതപരിവർത്തനങ്ങളും ഹിന്ദുക്കളെ ആക്രമിക്കലും കൊള്ളയടിക്കലും നടന്നിട്ടില്ലേ?

ഉണ്ട്. ഒരു വർഗ്ഗീയ ലഹളയുടേതായ സ്വഭാവവും മലബാർ കലാപത്തിൽ കാണാൻ കഴിയും എന്നത് പകൽപോലെ വ്യക്തമാണ്. എന്നാൽ ഇതെല്ലാം ചെയ്തത് ആരായിരുന്നു എന്നുള്ളതാണ് പരിശോധിക്കേണ്ടത്. കലാപത്തിന്റെ നേതൃനിരയിൽ നിന്നവരിലാരും വർഗ്ഗീയ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതായി ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല. എന്നുമാത്രമല്ല, ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങളെ അവർ എതിർത്തിരുന്നതായും അങ്ങനെയുള്ളവരെ ശിക്ഷിച്ചിരുന്നതായും രേഖപ്പെടുത്തുന്നുമുണ്ട്.

കൃത്യമായ നേതൃത്വമോ സംഘാടനമോ ഇല്ലാതെ അരങ്ങേറിയ ഒരു സമരമായിരുന്നു മലബാർ കലാപം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ സാമൂഹിക വിരുദ്ധരും വർഗ്ഗീയ ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നവരുമെല്ലാം അതിൽ കടന്നുകൂടുകയും വിധ്വംസക പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇതെല്ലാം തന്നെ കലാപകാരികളുടെയും ഖിലാഫത്തുകാരുടെയും ചെയ്തികളായി അറിയപ്പെട്ടുകൊള്ളും എന്നുള്ള അവസരം ഇത്തരക്കാർ മുതലെടുക്കുകയായിരുന്നു എന്നതാണ് വാസ്തവം. കലാപകാരികൾ കൊലപ്പെടുത്തി എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ഹിന്ദുക്കൾ ഒന്നുകിൽ ബ്രിട്ടീഷ് അനുകൂലികളോ സമരത്തെ ഒറ്റുകൊടുത്തവരോ ആയിരുന്നു. ഇക്കാര്യത്തിൽ ഹിന്ദുവെന്നോ മുസൽമാനെന്നോ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല താനും.


ഉത്തരേന്ത്യൻ പത്രമാധ്യമങ്ങളും വിദേശി മാധ്യമങ്ങളുമെല്ലാം പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്ത് പടച്ചുവിട്ട നുണക്കഥകളാണ് മലബാർ സമരത്തിന്റേതായി ലോകം അറിഞ്ഞത്. അംബേദ്കർ അടക്കമുള്ളവർ ഇത്തരം വ്യാജ വാർത്തകൾ മൂലം തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടു എന്നറിയുമ്പോഴാണ് ഈ പ്രചാരണങ്ങളുടെ ആഴം വ്യക്തമാകുന്നത്.


മലബാറിലെ മുഴുവൻ മുസ്ലീങ്ങളും ഖിലാഫത്തിന്റെയും കലാപത്തിന്റെയും ഭാഗമായില്ല എന്നതും മുസ്ലീം ജനസംഖ്യയുണ്ടായിരുന്ന മുഴുവൻ മേഖലകളിലേക്കും കലാപം പടർന്നില്ല എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. മലബാറിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന മുസ്ലീം ജന്മികുടുബങ്ങളും മറ്റും സമരത്തെ എതിർക്കുകയും ഖിലാഫത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവരെ ഒറ്റുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഖിലാഫത്തിനിറങ്ങുന്നതിൽ സാമ്പത്തികമായ ഘടകങ്ങളും മലബാറിലെ മാപ്പിളമാരെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു എന്നത് ഇതിൽ നിന്നും വ്യക്തമാണ്. സർവ്വതും കൈവിട്ടുപോയ സാധുകർഷകർ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള അവസാനത്തെ മാർഗ്ഗമെന്നോണമാണ് സമരമുഖത്തേക്കിറങ്ങുന്നത്.

മലബാർ കലാപത്തെ മുസ്ലീങ്ങൾ നടത്തിയ ഹിന്ദു വംശഹത്യയായെല്ലാം ചിത്രീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ ബോധപൂർവ്വം മറച്ചുവെക്കുന്ന മറ്റൊന്നുകൂടിയുണ്ട്. കലാപം അടിച്ചമർത്താനായി ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്റ് മലബാറിൽ ഇറക്കിയ ഖൂർഖാ പട്ടാളം നടത്തിയ ഭീകരത. കൊയ്ത്തൊഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വലിയ വയലുകളിൽ ടെന്റുകൾ കെട്ടിയുണ്ടാക്കി, ഖിലാഫത്തിനിറങ്ങിയ മാപ്പിള പുരുഷന്മാരുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് സ്ത്രീകളെന്നോ കുട്ടികളെന്നോ വയോധികരെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ കൂട്ടത്തോടെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് അമ്മമാരുടെ മുന്നിൽവെച്ച് അവരുടെ മക്കളെ അറുത്ത് കൊല്ലുകയും സ്ത്രീകളെ കൂട്ടബലാത്സംഗം ചെയ്യുകയും കൊലപ്പെടുത്തുകയുമെല്ലാം ചെയ്ത ക്രൂരത. ബ്രിട്ടീഷ് ഔദ്യോഗിക രേഖകളിൽ നിന്ന് വെള്ളക്കാർ ബോധപൂർവ്വം ഇവ എടുത്തുമാറ്റുകയാണ് ചെയ്തത്. ഈ കൊടിയ പീഡനം സഹിക്കാനാകാതെ ജീവനൊടുക്കിയവരുടെയും മാനസികനില തകർന്നവരുടെയുമെല്ലാം കണക്കുകൾ ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിലെവിടെയും കാണാനാകില്ല.

ഒരു ജനതയുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളെയും അതിനെതിരെ തങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ച ക്രൂരതകളെയും മറച്ചുവെക്കാൻ അതിസമർത്ഥമായാണ് വെള്ളക്കാർ ചരിത്രം പോലും എഴുതിയുണ്ടാക്കിയത്. ഇതുവഴി പിന്നീട് വന്ന തലമുറകളെ ഒന്നാകെ കബളിപ്പിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു. 1857ലെ ആദ്യ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര പോരാട്ടം 'ശിപ്പായി ലഹള'യായതും, മലബാർ കലാപം മാപ്പിള ലഹളയാക്കി മാറ്റിയതും, നൂറു കണക്കിനാളുകളെ തീവണ്ടി ബോഗിയിൽ കുത്തിനിറച്ച് നടത്തിയ 'വാഗൺ കൂട്ടക്കൊല' 'വാഗൺ ദുരന്ത'മായി മാറ്റപ്പെട്ടതുമെല്ലാം വെള്ളക്കാരന്റെ ഈ വെള്ളപൂശലിന്റെ ഭാഗമായാണ്.


കലാപകാരികൾ കൊലപ്പെടുത്തി എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ഹിന്ദുക്കൾ ഒന്നുകിൽ ബ്രിട്ടീഷ് അനുകൂലികളോ സമരത്തെ ഒറ്റുകൊടുത്തവരോ ആയിരുന്നു. ഇക്കാര്യത്തിൽ ഹിന്ദുവെന്നോ മുസൽമാനെന്നോ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല താനും.


ഗാന്ധിയും ദേശീയ കോൺഗ്രസ് നേതാക്കളും ചേർന്ന് സമരമുഖത്തേക്കിറക്കിയ മലബാറിലെ ജനങ്ങൾ, പക്ഷെ പോരാട്ടത്തിന്റെ പാതിവഴിയിൽ നാഥനില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലാവുകയായിരുന്നു. അഹിംസാ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നും വ്യതിചലിച്ചു എന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് കോൺഗ്രസും, ഗാന്ധി തന്നെയും മലബാർ സമരത്തെ തള്ളിപ്പറയുന്ന സ്ഥിതിയാണുണ്ടായത്. കലാപം ആരംഭിച്ച് അടുത്ത പത്ത് ദിവസത്തേക്ക് കോൺഗ്രസും ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികളും കാട്ടിയ കടുത്ത അലംഭാവത്തിന്റെയും അനാസ്ഥയുടെയും ഫലമായിരുന്നു മലബാറിൽ പിന്നീട് അരങ്ങേറിയത്.

നേതൃത്വം ഇല്ലാതായതോടെ മലബാറിലാകെ അരാജകാവസ്ഥയായി. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നോ എങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്നോ ഒന്നുമറിയാതെ പ്രതിസന്ധിയിലായ സമരത്തിന്റെ കടിഞ്ഞാൺ ആലി മുസലിയാരെയും വാരിയംകുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയെയും പോലുള്ളവർ ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് അധിനിവേശം അവസാനിപ്പിക്കുകയും സ്വതന്ത്ര രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുകയും തന്നെയായിരുന്നു ഇവരുടെയും ലക്ഷ്യം. ഒരുപക്ഷെ സമര നേതൃത്വത്തിൽനിന്നും കോൺഗ്രസ് പിന്മാറിയില്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ കലാപത്തിനോടനുബന്ധിച്ച് മലബാറിലുണ്ടായ അനിഷ്ടസംഭവങ്ങൾ ഒരു പരിധിവരെ ഒഴിവാക്കാനാകുമായിരുന്നു.

സമാധാനപരമായി ആരംഭിച്ച ഒരു സമരത്തിന് ഭീകരതയുടെ മുഖം ചാർത്തിക്കൊടുത്ത് വ്യക്തിവിരോധം തീർക്കാനുള്ള അവസരമായി മലബാറിലെ ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികൾ കണ്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, സമാധാനപരമായി തന്നെ അവസാനിക്കുമായിരുന്ന ഒരു സമരമായിരുന്നേനെ ഖിലാഫത്ത്. തങ്ങൾക്കെതിരായി വമ്പിച്ച ജനപങ്കാളിത്തത്തോടെ സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു സമരത്തെ ഏതുവിധേനയും തകർക്കാനായി വെള്ളക്കാർ നടത്തിയ നെറികെട്ട നീക്കത്തെ ഹിന്ദു-മുസ്ലീം കലാപമായി ചിത്രീകരിക്കുകവഴി ചരിത്രത്തോട് ബ്രിട്ടൻ ചെയ്തത് പൊറുക്കാനാവാത്ത ദ്രോഹമാണ്. ഇന്ന്, മലബാർ കലാപത്തിന്റെ നൂറാം വർഷത്തിൽ, വീണ്ടും അതിനെ മാപ്പിള ലഹളയെന്നും മുസ്ലീം വർഗ്ഗീയതയെന്നുമെല്ലാം വിളിച്ച് അധിക്ഷേപിക്കാൻ നോക്കുന്നവർ ചെയ്യുന്നതും ഇതേ ദ്രോഹം തന്നെയാണ്. നൂറു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറമിരുന്ന്, ഖിലാഫത്തിനിടെ ഗാന്ധിയുടെ വാക്ക് കേൾക്കാതെ ആയുധമെടുത്തത് തെറ്റായി എന്നെല്ലാം കുറ്റപ്പെടുത്തി, സർവ്വതും കൈവിട്ടുപോയി ഗതികേടുകൊണ്ട് സമരക്കാരും കലാപകാരികളുമെല്ലാം ആകേണ്ടി വന്ന ഒരു പറ്റം മനുഷ്യർ നടത്തിയ ചെറുത്തുനിൽപ്പിനെ, ആധുനിക കാലത്തെ മാനവികതയുടെയും മൂല്യങ്ങളുടെയുമെല്ലാം അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിലയിരുത്തുന്നത് അവനവന്റെ തന്നെ ചരിത്രത്തെ റദ്ദാക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്.