Feb 23 • 8M

കേരളവും മലയാളിയുടെ ചരിത്ര ജീവിതവും - എപ്പിസോഡ് 8

അരികുവൽകരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ഉൾക്കൊള്ളൽ ചരിത്രം (Inclusive History)

1
 
1.0×
0:00
-8:04
Open in playerListen on);
History For Everyone
Episode details
Comments

അധികാരവും ഭാഷണ വ്യവസ്ഥയും

ബ്രാഹ്മണർ ഉൾപ്പെടുന്ന സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളും നാട്ടുടയവരും പെരുമാളും ഉൾപ്പെടുന്നവരുടെ അധികാരത്തിൻ്റെ വ്യാവഹാരിക ഭാഷയാണ് പ്രാചീന മലയാളമായ മണിപ്രവാള ഭാഷയെ സൃഷ്ടിച്ചത്. ഇവരുടെ ഭാഷയും സംസ്കൃതവും സങ്കരപ്പെട്ടുണ്ടായ ഭാഷയാണ് മണിപ്രവാള മലയാളം. നാട്ടു കോയ്മകളുടെ വ്യാവഹാരിക ഭാഷയെയാണ് നമ്പൂതിരിമാർ സംസ്കൃതവുമായി സമന്വയിപ്പിച്ച്  മണിപ്രവാളമാക്കി മാറ്റിയത്. ഗംഗാതടത്തിൽ നിന്നും എത്തിയ കച്ചവട സംഘങ്ങൾ, ബുദ്ധ-ജൈന ധർമ്മ പ്രചരണ സംഘങ്ങൾ, മൗര്യ ഭരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവർ തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി ജനവിഭാഗങ്ങൾ കച്ചവടം, ധർമ്മ പ്രബോധനം, രാഷ്ട്രീയ അധികാരം എന്നിവയുടെ ഭാഗമായി വ്യത്യസ്ത ഭാഷാ വിനിമയങ്ങൾ കേരളത്തിൽ പരിചിതമാക്കി.

പ്രാകൃതം പാലി എന്നീ ഭാഷകൾ കേരളത്തിൽ പരിചിതമാക്കിയത് ബ്രാഹ്മണരും ബുദ്ധ-ജൈന സംഘങ്ങളുമാണ്. കച്ചവടക്കാരായ സാർത്ഥവാഹക സംഘങ്ങളുടെ പ്രധാന ഭാഷ പ്രാകൃതവും പാലിയുമായിരുന്നു. പ്രാചീന കാലത്ത് ഗ്രീക്കുകാരും റോമക്കാരും കേരള തീരത്ത് അവരുടെ വ്യാവഹാരിക ഭാഷകൾ പ്രചാരത്തിലാക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പശ്ചിമേഷ്യയിൽ നിന്നെത്തിയവരും ചൈനക്കാരും അറബികളും ആ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഭാഷയും സാംസ്കാരിക ഭൗതിക ജീവിത മുദ്രകളും കേരളക്കരയിൽ പരിചിതമാക്കി. പ്രാചീന കാലത്ത് ബുദ്ധ സംഘങ്ങളും, മധ്യകാലങ്ങളിൽ ഇസ്ലാമിക പ്രബോധകരും സൂഫികളുമാണ് സാധാരണ ജനങ്ങളുമായി ഇടപെട്ട ധർമ്മ പ്രാചാരകരും പ്രബോധകരും.


ബ്രാഹ്മണർ ഉൾപ്പെടുന്ന സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളും നാട്ടുടയവരും പെരുമാളും വ്യാവഹാരിക ഭാഷയാണ് പ്രാചീന മലയാളമായ മണിപ്രവാള ഭാഷയെ സൃഷ്ടിച്ചത്. ഇവരുടെ ഭാഷയും സംസ്കൃതവും സങ്കരപ്പെട്ടുണ്ടായ ഭാഷയാണ് മണിപ്രവാള മലയാളം. നാട്ടു കോയ്മകളുടെ വ്യാവഹാരിക ഭാഷയെയാണ് നമ്പൂതിരിമാർ സംസ്കൃതവുമായി സമന്വയിപ്പിച്ച്  മണിപ്രവാളമാക്കി മാറ്റിയത്.


കുടി ജനസഞ്ചയങ്ങളുടെയും ആളടിയാരുടെയും ഭാഷ കൊടും തമിഴ് സ്വാധീനമുള്ള പേച്ചുവഴക്കങ്ങളായിട്ടാണ് വളർന്നുവന്നത്. ബുദ്ധ-ജൈന സംഘങ്ങളുടെ സ്വാധീനം മൂലം ഈ പേച്ചുവഴക്കങ്ങളിൽ പ്രാകൃതത്തിൻ്റയും പാലിയുടെയും സ്വാധീനമുണ്ടായി. കടലിനേയും കാടിനേയും ആശ്രയിച്ചു നിലനിന്ന ജനസഞ്ചയങ്ങളായ കുടികളുടെ ഭാഷ വിവിധ പേച്ചുവഴക്കങ്ങളായിരുന്നു. ഇടനാടിനു പുറത്തുള്ള കാട് കടൽ തീര മേഖലകളിലെ ഭാഷകളും ആവിഷ്കാരങ്ങളും ജീവിത രൂപങ്ങളും പ്രാദേശിക സ്വത്വവും സാംസ്കാരിക വ്യതിരിക്തതയും അനന്യതയും നിലനിർത്തിയാണ് വളർന്നുവന്നത്. അവിടെ മനുഷ്യർ സംസാരിച്ച ഭാഷ അവരുടെ ജീവിത പേച്ചുവഴക്കങ്ങളാണ്.

കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്ന ഗോത്ര സമൂഹത്തിൻ്റെ ഭാഷ വിവിധ ഗോത്ര ഭാഷകളായിരുന്നു. കടൽ തീരത്തെ കടൽ പണികരായ കുടികളുടെയും ഭാഷ തീരഭാഷകളായിരുന്നു. ഇടനാട്ടിലെയും പറമ്പ്-പുരയിട സ്ഥാനങ്ങളിലെയും കുടികളുടെയും ആളടിയാളരുടെയും ഭാഷ ജനവംശ പേച്ചുകളായ ഭാഷകമായിരുന്നു. പുലയരും പറയരും ആളടിമകളും ഈഴവർ, വണ്ണാൻ, ഉപ്പ് എരുവിയർ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ കുടി ജനതകൾ സംസാരിച്ച ഭാഷ അവരവരുടെ സാമൂഹിക നിലകളിൽ ആവിഷ്ക്കരിക്കപ്പെട്ട പേച്ചുവഴക്ക ഭാഷകളായിരുന്നു. ആളടിമകളെയും അടിയാരെയും കുടികളെയും അടിച്ചമർത്തി പുറന്തള്ളിയതിനൊടൊപ്പം വിവിധ ആധിപത്യ വ്യവസ്ഥകൾ അവരുടെ ജീവന ഭാഷകളായ (lived language)  മൊഴിവഴക്കങ്ങളെയും പുറന്തള്ളി ഹീന ഭാഷകളും ജാതിപേച്ചുകളുമാക്കിയിരുന്നു. നാട്ടു കോയ്മകളുടെയും അധികാരി വിഭാഗങ്ങളുടെയും ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെയും വ്യവഹാരിക ഭാഷ അറിവധികാര പ്രയോഗത്തിൻ്റേതായ സംസ്കൃതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട മലയാളമായിരുന്നു. കുടികളെയും ജാതി അടിമകളെയും ഹീനരായി മാറ്റിയതിനോടൊപ്പം അവരുടെ ഭാഷകളെയും മ്ലേച്ഛഭാഷണങ്ങളാക്കി മാറ്റിത്തീർത്തു. ഭാഷാ അസമത്വവും ഭാഷണ വേർതിരിവും സാമൂഹിക അസമത്വത്തെ സ്ഥാപിച്ചുറപ്പിക്കാനാണ് വിവിധ കോയ്മകളുടെ അധികാര വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിർത്തിയത്.


നാട്ടു കോയ്മകളുടെയും അധികാരി വിഭാഗങ്ങളുടെയും ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെയും വ്യവഹാരിക ഭാഷ അറിവധികാര പ്രയോഗത്തിൻ്റേതായ സംസ്കൃതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട മലയാളമായിരുന്നു. കുടികളെയും ജാതി അടിമകളെയും ഹീനരായി മാറ്റിയതിനോടൊപ്പം അവരുടെ ഭാഷകളെയും മ്ലേച്ഛഭാഷണങ്ങളാക്കി മാറ്റിത്തീർത്തു. ഭാഷാ അസമത്വവും ഭാഷണ വേർതിരിവും സാമൂഹിക അസമത്വത്തെ സ്ഥാപിച്ചുറപ്പിക്കാനാണ് വിവിധ കോയ്മകളുടെ അധികാര വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിർത്തിയത്.


ഉപസംഹാരം

പ്രാചീന മധ്യകാല കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു വന്നത് കേരളത്തിൻ്റെ സവിശേഷമായ ജൈവ പാരിസ്ഥിതിക വ്യവസ്ഥയ്ക്കുള്ളിലാണ്. മനുഷ്യരുടെ ഭൗതീക ജീവിതവും മാനസിക വിചാരങ്ങളും രൂപപ്പെടുന്നതിൽ കേരളത്തിലെ വിവിധ അതിജീവന രൂപങ്ങൾ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. കാർഷിക ഉൽപാദന രൂപങ്ങളും കൈമാറ്റ രീതികളും അധ്വാന രൂപങ്ങളും സാങ്കേതിക വിദ്യയും അറിവു രൂപങ്ങളും ഇതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. വിവിധ ഉപജീവന രീതികളും അതിജീവന ക്രമങ്ങളും നിലനിന്ന പ്രാചീന കേരളത്തിലെ ജീവികാരീതികൾ പൂർവ്വ മധ്യകാലത്തോടെ മാറി വന്നു. ഇടനാട്ടിലെ നീർനില നെൽകൃഷിയും പറമ്പു ഭൂമിയും ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ വിഭവ ഉൽപാദന ക്രമത്തിൽ വരുന്ന മാറ്റത്തോടൊപ്പം ചരിത്ര പ്രക്രിയയിൽ പരിവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. വിഭവ ഉൽപാദനവും നിയന്ത്രണവും സമാഹരണവും പുനർ വിതരണവും ക്രമേണ ക്രമപ്പെട്ട വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് മാറുകയും സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങൾ ഇതിനനുസരിച്ച് ശ്രേണി സ്വഭാവം കൈവരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നാടുകൾ കാർഷിക ഉൽപാദന പ്രദേശവും കോയ്മകളുടെ ഇടവുമായി മാറുമ്പോൾ നാടുകളുടെ ഉടയവരും കുടിയേറി എത്തിയ ബ്രാഹ്മണരും കാർഷിക പ്രദേശങ്ങളും വിഭവ ഉൽപാദന ഇടങ്ങളും വരുതിയിലാക്കുന്നു. ഇതിൻ്റെ ഭാഗമായി തദ്ദേശീയ കാർഷിക കുടിസമൂഹങ്ങൾ അസ്വതന്ത്ര കർഷകരും കാർഷിക അടിമകളുമായി മാറുന്നു.

ബ്രാഹ്മണരുടെയും നാട്ടുടയവരുടെയും ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെയും സ്വത്തു നിയന്ത്രണ രൂപങ്ങളും, രാഷ്ട്രീയ അധികാരവും, ക്ഷേത്ര ബ്രാഹ്മണ്യത്തിൻ്റെ അനുഷ്ഠാന ക്രമങ്ങളും അധികാര വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പലവിധ ക്രമങ്ങളും ചിട്ടകളും നിർമ്മിച്ചു. സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങൾ മേൽ-കീഴ് ജാതി ബന്ധങ്ങളായി മാറുകയും സാമൂഹിക പുറം തള്ളൽ പ്രക്രിയ ആളടിയാർ വിഭാഗങ്ങളെ ജാതി അടിമകളും കാർഷിക കമ്മാള കുടിസമൂഹങ്ങളെ ജാതി പതിതരുമാക്കി തീർത്തു. സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങൾ ജാതി ബന്ധങ്ങളായി ദൃഢീകരിക്കുകയും വേർതിരിവ് സമത്തമായി സമൂഹ രൂപം മാറുകയും ചെയ്തു. ഭാഷകളിലും ആവിഷ്കാര രൂപങ്ങളിലും വേർതിരിവ് രൂപങ്ങൾ നിലനിൽക്കുകയും മേൽകോയ്മയും കീഴായ്മയും സമൂഹത്തിൻ്റെ സ്വഭാവത്തെ നിശ്ചയിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥയായി മാറുകയും ചെയ്തു.

ചരിത്ര പ്രക്രിയ വേർതിരിവ് സമൂഹബന്ധങ്ങളെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തി എന്നു വിശദീകരിക്കുന്ന ചരിത്രകാഴ്ച്ചപ്പാടുകൾ ആവശ്യമാണ്. തെളിവ് രൂപങ്ങൾ അതിനനുസൃതമായി വായിക്കുന്ന ചരിത്ര പഠന സമീപനങ്ങൾ ഉണ്ടായി വരേണ്ടതുണ്ട്. സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങളും സാമൂഹിക പുറം തള്ളൽ രൂപങ്ങളും ഏതൊക്കെ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെ ചരിത്ര പ്രക്രിയയിൽ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരായി മാറ്റി എന്ന് അന്വേഷിക്കുമ്പോഴാണ് ചരിത്രം എന്നത് ഒരു ഉൾക്കൊള്ളൽ വിജ്ഞാന രൂപമായി മാറുന്നത്. ചരിത്ര വിജ്ഞാനവും സാമൂഹിക നീതിയും പരസ്പരം അഭിമുഖീകരണം നേടുന്ന ഒരു ചരിത്ര പരിപ്രേക്ഷ്യമാണ് ഉണ്ടായി വരേണ്ടത്.

Thanks for reading Historica! Subscribe for free to receive new posts and support my work.