Feb 10 • 10M

കേരളവും മലയാളിയുടെ ചരിത്ര ജീവിതവും - എപ്പിസോഡ് 6

അരികുവൽകരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ഉൾക്കൊള്ളൽ ചരിത്രം (Inclusive History)

2
 
1.0×
0:00
-10:20
Open in playerListen on);
History For Everyone
Episode details
Comments

വേർതിരിവ് അസമത്തവും ജാതിബന്ധങ്ങളും

കാർഷിക സമൂഹമായ കുടികളും നിർബന്ധിത അധ്വാന വിഭാഗങ്ങളായ അടിയാർ വിഭാഗങ്ങളുമായിരുന്നു സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തറ. വിഭവങ്ങളുടെ മേൽ ആധിപത്യമുറപ്പിച്ച നാട്ടുടയവരും ചേരപെരുമാളും ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷേത്ര വ്യവസ്ഥയും അധികാര രൂപങ്ങളായി നിലനിന്നു. ബ്രാഹ്മണരുടേയും ക്ഷേത്രങ്ങളുടേയും സ്വത്തു നിയന്ത്രണ ക്രമങ്ങളായ ബ്രഹ്മസ്വം, ദേവസ്വം രൂപങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ കോയ്മ സ്ഥാപിച്ചെടുത്ത ഉടയവരുടെ നാട്ടധികാരവും പെരുമാക്കന്മാരുടെ രാഷ്ട്രീയ കോയ്മയും കൂടിയ സ്ഥാപന രൂപങ്ങൾ അധികാര വ്യവസ്ഥിതിയായി നിലനിന്നു.

ബ്രാഹ്മണർക്കും, ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും നാട്ടുടയവർക്കും പെരുമാക്കന്മാർക്കും നിയന്ത്രണമുള്ള ദേവസ്വം, ബ്രഹ്മസ്വം, ചേരിക്കൽ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഭൂസ്വത്തിന് മേലുള്ള ഉടമസ്ഥ അവകാശങ്ങൾ സ്വത്തവകാശങ്ങളായി അധികാര വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഭാഗമായി. ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിലുള്ള കുടികളും ആളടിമകളും അതിനു മുകളിൽ വരുന്ന ഭൂവുടമകളും മറ്റ് അധികാരിവർഗ്ഗങ്ങളും ബ്രാഹ്മണരും രാഷ്ട്രീയ കോയ്മകളും ഉൾപ്പെടുന്ന വ്യത്യസ്ത സാമൂഹികവിഭാഗങ്ങൾ മേൽ-കീഴ് ബന്ധത്തിൽ അവകാശങ്ങളുടെ മേൽ-കീഴ് വ്യവസ്ഥയായി നിലനിന്നു. ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിലായ ആളടിമകൾക്ക് അവകാശം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആളടിമകളായിരിക്കുക എന്നാൽ അവകാശങ്ങൾ ഇല്ലാതിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ കൂടിയാണ്. ഈ അവകാശ ക്രമങ്ങളുടേയും അവകാശങ്ങൾ ഇല്ലാതിരിക്കുന്നതിന്റേയും വ്യവസ്ഥ വേർതിരിവ് സാമൂഹിക അസമത്വ ക്രമമായി ജാതി ബന്ധങ്ങളായി വളർന്നു വരികയും ചെയ്തു.


ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിലുള്ള കുടികളും ആളടിമകളും അതിനു മുകളിൽ വരുന്ന ഭൂവുടമകളും മറ്റ് അധികാരിവർഗ്ഗങ്ങളും ബ്രാഹ്മണരും രാഷ്ട്രീയ കോയ്മകളും ഉൾപ്പെടുന്ന വ്യത്യസ്ത സാമൂഹികവിഭാഗങ്ങൾ മേൽ-കീഴ് ബന്ധത്തിൽ അവകാശങ്ങളുടെ മേൽ-കീഴ് വ്യവസ്ഥയായി നിലനിന്നു. ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിലായ ആളടിമകൾക്ക് അവകാശം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആളടിമകളായിരിക്കുക എന്നാൽ അവകാശങ്ങൾ ഇല്ലാതിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ കൂടിയാണ്.


മേൽ-കീഴ് വ്യവസ്ഥ വ്യത്യസ്ത സാമൂഹിക നിലകളുള്ള തട്ടു വിതാന രൂപത്തിലുള്ള ജന്മാവകാശങ്ങളുടെ ശ്രേണീക്രമം ആയിട്ടാണ് വളർന്നു വന്നത്. ബ്രാഹ്മണർ അവർ ആധിപത്യം നേടിയെടുത്ത ഭൂമിയെ ജന്മാവകാശങ്ങളായി നിലനിർത്തി. നാട്ടുടയവരും ചേര പെരുമാക്കന്മാരും തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ കോയ്മയെ ജന്മനായുള്ള പാരമ്പര്യ അവകാശമായി നിലനിർത്തി. ഇവർ അവർക്ക് ആധിപത്യ മുള്ള ഭൂപ്രദേശത്തെ ചേരിക്കൽ ഭൂമികളായി നിലനിർത്തി. പെരുമാളും നാടുകളുടെ ഉടയവരും ഭരണാധികാരികളായി ഭരിക്കാനുള്ള അവകാശം ജന്മാവകാശങ്ങളാക്കി നിലനിർത്തി. കൂറു വാഴ്ച്ചയും രാജവാഴ്ച്ചയുമായി ഈ അധികാരങ്ങൾ വളർന്നു വന്നു. സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ സാംസ്കാരിക പ്രതീക രൂപങ്ങളിലൂടെ ഭൗതിക വിഭവങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങളായി ഈ അധികാരങ്ങൾ നിലനിർത്തി. ഇത്തരം കോയ്മകളുടെ അവകാശങ്ങൾ ജന്മാവകാശങ്ങളായ അധികാരമായി മാറി. ഇത് മേൽ കീഴ് ബന്ധങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥയ്ക്കുള്ളിൽ ചിട്ടപ്പെട്ടു.

കുടി സമൂഹങ്ങൾ കൃഷി നടത്തുന്നതും മറ്റ് തൊഴിലുകളിലും സേവനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെടുന്നതിന് പാരമ്പര്യമായ അവകാശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നവരായി നിലനിന്നു. വിഭവങ്ങളുടെ മേലുള്ള പങ്കാളിത്തവും അതിനുള്ള സാമൂഹിക അവസരങ്ങളും വിവിധ വിഭാഗങ്ങൾ പലവിധ ജന്മാവകാശങ്ങളായി നിലനിർത്തി. ഇത്തരം അവകാശങ്ങൾ ആളടിമകൾക്ക് പൂർണമായും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആളടിമത്തമെന്നത് തങ്ങളുടെ അധ്വാനത്താൽ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന വിഭവങ്ങളിൽ യാതൊരുവിധ അവകാശങ്ങളും ഇല്ലാതെ സാമൂഹികമായും സ്ഥലപരമായും പുറത്താക്കപ്പെട്ട് തൊടാവസ്തുവായി മാറ്റപ്പെടുന്നതാണ്. ഇവർ ജാതി അടിമകളായി മാറിയപ്പോൾ സ്ഥലപരമായും സാമൂഹികമായും പുറന്തള്ളപ്പെട്ട് ഈ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങൾ അയിത്തജാതികളായി മാറ്റപ്പെട്ടു.

ഓരോ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുടേയും സാമൂഹികവും സ്ഥലപരവുമായ ബന്ധങ്ങളും സാമൂഹിക നിലയും താമസസ്ഥാനങ്ങളിലും പാർപ്പിട രൂപങ്ങളിലും കുടി കിടപ്പിലും അധിവാസ മാതൃകയിലും വേർതിരിവുകളുടെ രൂപങ്ങളിൽ സ്ഥാനപ്പെട്ടു. ഇത് മേൽ-കീഴ് ബന്ധങ്ങൾക്കനുസൃതമായി സാമൂഹികവും ഇടപരവുമായ സ്ഥാനമാനനിലകളും ബന്ധങ്ങളുമായും വളർന്നു വന്നു. ഇവ സാമൂഹികമായ ഇടപാടുരൂപങ്ങളും പരസ്പര ഇടപെടൽ രീതികളുമായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഈ ബന്ധങ്ങൾ ജാതി ബന്ധങ്ങളായി നിലനിന്നു. കൂടെയുള്ളവരും പുറത്തുള്ളവരുമെന്ന രീതിയിൽ ഇടപഴകൽ ബന്ധങ്ങൾ അന്തർവിവാഹബന്ധങ്ങളായി ജാതികളുടെ  രൂപങ്ങളായി ശക്തിയാർജ്ജിച്ചു. ജാതി ബന്ധങ്ങൾ വേറ് കൂറ് ബന്ധങ്ങളായി മാറി.


ഒരാൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ജാതിയിൽ പെടുന്നവർ ആ ജാതിയിലെ കൂറുകാരും പുറത്തുള്ളവർ മറ്റു ജാതിയിൽ പെട്ടവരുമായി തങ്ങളെയും അപരരെയും വേറിട്ടു കാണുന്ന രീതികൾ ഉണ്ടായി വന്നു. ഇത്തരത്തിൽ വേറിട്ടു നിൽക്കുന്നവരും കൂടെയുള്ളവരുമായി  വേർതിരിഞ്ഞ ജാതികൾ മേൽ കീഴ് ബന്ധങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥക്കുള്ളിൽ ക്രമപ്പെട്ടു. ജാതിബന്ധങ്ങളുടെ ഏറ്റിറക്കങ്ങൾ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളായി നിലനിന്നു.


ഒരാൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ജാതിയിൽ പെടുന്നവർ ആ ജാതിയിലെ കൂറുകാരും പുറത്തുള്ളവർ മറ്റു ജാതിയിൽ പെട്ടവരുമായി തങ്ങളെയും അപരരെയും വേറിട്ടു കാണുന്ന രീതികൾ ഉണ്ടായി വന്നു. ഇത്തരത്തിൽ വേറിട്ടു നിൽക്കുന്നവരും കൂടെയുള്ളവരുമായി വേർതിരിഞ്ഞ ജാതികൾ മേൽ-കീഴ് ബന്ധങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥക്കുള്ളിൽ ക്രമപ്പെട്ടു. ജാതിബന്ധങ്ങളുടെ ഏറ്റിറക്കങ്ങൾ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളായി നിലനിന്നു.

സാമൂഹികതയും സാമൂഹിക ഇടങ്ങളും

ഭൂവുടമസ്ഥതയുടെ ബന്ധങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ കോയ്മ രൂപങ്ങളുടെ അധികാര പകർച്ചയും വേർതിരിവ് ജാതി ബന്ധങ്ങളും കൂടിച്ചേർന്ന് മേൽ കീഴ് ബന്ധങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥയായി തുടർന്നു. രാഷ്ട്രീയ അധികാരവും സമ്പദ്ക്രമവും സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളും സാംസ്കാരിക പ്രതീക രൂപങ്ങളും മേൽ-കീഴ് ക്രമമായി ചിട്ടപ്പെട്ടു. ഇത് ഏറ്റിറക്ക വ്യവസ്ഥയിൽ സ്ഥാനമാനങ്ങളുടെ സമൂഹ രൂപമായി.

ദൈനംദിന ജീവിത പ്രക്രിയകൾ സാമൂഹിക ഇടപാടുകളായി രൂപപ്പെട്ടു വന്നതിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ് സ്ഥലപരമായിട്ടുള്ള ബന്ധങ്ങളും വേർതിരിവുകളും ഉണ്ടായി വന്നത്. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി വിവിധ സാമൂഹിക ഇടങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുടെ ഇടപാടുബന്ധങ്ങൾക്കും ഇടപെടൽ രീതികൾക്കും അനുസൃതമായി സാമൂഹികമായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. ദൈനംദിന ജീവിത അനുഭവങ്ങളുടെ ഇടങ്ങളായി ഇവ മാറി. ഇതാകട്ടെ മേൽ-കീഴ് വ്യവസ്ഥക്കുള്ളിൽ സാമൂഹികമായും സ്ഥലപരമായും വ്യവസ്ഥപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ബ്രാഹ്മണരുടെ അധിവാസ ഇടങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമങ്ങൾക്കുള്ളിലെ ഇല്ലങ്ങളും മനകളുമായി. മുക്കാൽ വട്ടമെന്ന അനുഷ്ഠാന സ്ഥലവും അതിന്റെ വികസിത രൂപമായ ക്ഷേത്രവുമായി ബ്രാഹ്മണ ആരാധന ഇടങ്ങൾ വളർന്നു വന്നു. നാട്ടുടയവരുടെയും ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടേയും അവരുടെ കോയ്മയുടെ ഇടനിലക്കാരുടെയും ഇടങ്ങൾ അധികാര പ്രയോഗങ്ങുടെ ഇടങ്ങളായി മാറി.


ചരിത്രപരമായി സാമൂഹിക ഇടങ്ങളായി അതിജീവിച്ചു നിൽക്കുന്ന വിവിധ ജീവിത ഇടങ്ങളെ ശുദ്ധി-അശുദ്ധി സങ്കല്പങ്ങൾ കല്പിച്ചും ഹീനതയും ആഢ്യത്തവും അത്യാരോപിച്ചും വേർതിരിച്ചത് ജാതിയുടെ മേൽ-കീഴ് ബന്ധങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായിട്ടായിരുന്നു. വിശുദ്ധ ഇടങ്ങളും അപര സ്ഥലങ്ങളുമായി നന്മതിന്മ-ഗുണദോഷ സങ്കല്പങ്ങൾ കല്പിച്ച് വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിത ഇടങ്ങളെ  വേർതിരിച്ചിരുന്നു.


കാർഷിക സമൂഹങ്ങളായ വിവിധ കുടികൾ താമസിക്കുന്ന ഇടങ്ങൾ കുടിയിരിക്കുന്ന പുരയിടങ്ങളായി. തറകളും പുരയിടങ്ങളും കുടി ഇരുന്നും കുടിയേറിയും കുടിയേറ്റിയും കുടിയിടകളായി സാമൂഹികമായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഇടങ്ങളായി മാറി. കുടികൾ കർഷക കുടികളും കമ്മാള കുടികളുമായി ഇടപരമായും സാമൂഹികമായും നിലനിന്നു. അതിജീവന പ്രവൃത്തി രൂപങ്ങളിലൂടെ സ്ഥാനപ്പെട്ട മനുഷ്യസഞ്ചയങ്ങളുടെ ജീവിത അനുഭവ സ്ഥാനങ്ങളാണ് കുടിയിടങ്ങൾ. ചരിത്രപരമായി സാമൂഹിക ഇടങ്ങളായി അതിജീവിച്ചു നിൽക്കുന്ന വിവിധ ജീവിത ഇടങ്ങളെ ശുദ്ധി-അശുദ്ധി സങ്കല്പങ്ങൾ കല്പിച്ചും ഹീനതയും ആഢ്യത്തവും അത്യാരോപിച്ചും വേർതിരിച്ചത് ജാതിയുടെ മേൽ-കീഴ് ബന്ധങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായിട്ടായിരുന്നു.

വിശുദ്ധ ഇടങ്ങളും അപര സ്ഥലങ്ങളുമായി നന്മതിന്മ-ഗുണദോഷ സങ്കല്പങ്ങൾ കല്പിച്ച് വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിത ഇടങ്ങളെ  വേർതിരിച്ചിരുന്നു. സാംസ്കാരികമായും സാമൂഹികമായും ഏറ്റിറക്കപ്പെടുത്തി മേൽ-കീഴ് ബന്ധങ്ങളിൽ സ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണ് ഇത്തരം ഇടപരമായതും സാമൂഹികവുമായ വേർതിരിവുകൾ വളർന്നുവന്നത്. ജാതി ബ്രാഹ്മണ്യവും വേർതിരിവ് അസമത്തവുമായിരുന്നു ഇതിൻ്റെ സാധൂകരണ പ്രത്യയ ബോധങ്ങൾ. ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ ആചാരബദ്ധതയും ആശയാവലികളും കോയ്മാബന്ധങ്ങളെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയുടെ നീതിമൽക്കരണത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചു. സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങൾ സ്വാഭാവികവും പ്രകൃത്യാലുള്ളതുമായ മാറ്റമില്ലാത്ത ബന്ധങ്ങളായി ചിത്രീകരിച്ചു.

കുടികളും ആളടിയാരും നിർമ്മിച്ച ഇടങ്ങൾ കാർഷിക വിഭവസ്ഥാനങ്ങളായ പണിയിടങ്ങളാണ്. കുടികൾ അധികാര വ്യവസ്ഥയ്ക്കുള്ളിൽ അകപ്പെട്ടത് കർഷക സമൂഹങ്ങളും സേവന തൊഴിൽ സമൂഹങ്ങളുമായി കോയ്മാ രൂപങ്ങൾക്ക് കീഴായ്മപ്പെട്ടായിരുന്നു. ഈ കീഴായ്മപ്പെടൽ കാർഷിക ജനസഞ്ചയമായ കുടി സമൂഹങ്ങളെ സാമൂഹികമായി കീഴ്തട്ടിലാക്കി. വിവിധ കാർഷിക-കമ്മാള കുടികൾ അവരുടെ ജീവന പ്രവൃത്തികളിൽ  നിലനിൽക്കുന്ന തൊഴിൽ സമൂഹങ്ങളായിരുന്നു. അവർ അതിജീവിക്കുന്ന ഇടവും കൂടിയായിരുന്നു കുടി കിടക്കുന്ന ഇടങ്ങൾ. കുടി സമൂഹമെന്ന അവരുടെ സാമൂഹിക അസ്തിത്വവും തൊഴിൽ രൂപങ്ങളും അവരുടെ സാമൂഹിക നിലയോടൊപ്പം കീഴായ്മപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയയാണ് ഉണ്ടായി വന്നത്. ഇത് കുടിസമൂഹങ്ങളുടെ സാമൂഹികമായ പുറന്തള്ളപ്പെടലും ഇടപരമായ അരികുവൽക്കരണവുമായിരുന്നു. കാർഷിക-കമ്മാള കൂടി സമൂഹങ്ങൾ ഊരുകൾക്കുള്ളിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ട സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെന്ന നിലയിൽ ഉൾകുടി എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഉൾകുടികൾക്ക് അവരുടെ തൊഴിൽ രൂപങ്ങളും കാർഷിക വിഭവങ്ങളും പാരമ്പര്യമായി നിലനിർത്താനുള്ള അവകാശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

Thanks for reading Historica! Subscribe for free to receive new posts and support my work.