Feb 3 • 13M

കേരളവും മലയാളിയുടെ ചരിത്ര ജീവിതവും - എപ്പിസോഡ് 5

അരികുവൽകരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ഉൾക്കൊള്ളൽ ചരിത്രം (Inclusive History)

4
 
1.0×
0:00
-12:49
Open in playerListen on);
History For Everyone
Episode details
Comments

മേൽ-കീഴ് ബന്ധങ്ങളും കീഴായ്മപ്പെടലും

നീർനില ഏകവിള കൃഷിയും ബഹുവിള പറമ്പ് കൃഷിയും കൂടി നിൽക്കുന്ന ഇടനാടിന്റെ കാർഷിക വ്യവസ്ഥാക്രമത്തിൽ സ്ഥിരമായി കാർഷിക വൃത്തിയിൽ കായികാധ്വാനം ചെയ്യുന്നവർ സാമൂഹികമായി അടിത്തട്ടിലായി മാറി. ഇവരെ നിർബന്ധിതമായി പണിയെടുക്കുന്നവരായ പ്രാഥമിക ഉൽപാദക സമൂഹമായി നിലനിർത്തി. ഇടനാടിന്റെ സമ്പദ് ക്രമത്തിന്റെയും കോയ്മ വ്യവസ്ഥയുടെയും നിലനിൽപിന് ഈ നിർബന്ധിത അധ്വാന സമൂഹത്തെ അടിമത്തത്തിൽ നിലനിർത്തേണ്ടത് ആവശ്യമായിരുന്നു. പറമ്പ് ഭൂമിയിലെ ബഹുവിള കൃഷിയും നദീതടങ്ങളിലെ നീർനില കൃഷിയും സൃഷ്ടിച്ച ആദ്യകാല ഉഴവർഗോത്രങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ഒരു വിഭാഗം ആൾ അടിയാരായ അടിമകളായി മാറുന്നത്. നാട്ടുടയവരുടെ ആധിപത്യം നാട്ടുകൾക്കു മേൽ വളർന്നു വന്നപ്പോഴാണ് അധ്വാന പ്രക്രിയയിൽ ഏർപ്പെട്ട കാർഷിക വിഭാഗങ്ങളിലെ ചില കുലങ്ങൾ നിർബന്ധിതമായി അധ്വാനിക്കേണ്ടുന്ന അടിമകളായി മാറിയത്.

നീർനില പ്രദേശങ്ങളും പറമ്പ് ഭൂമികളുമായി ഇടനാട്ടിൽ ഉണ്ടായി വന്ന വിഭവ ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ വികാസത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ് നാട്ടുടയവരുടെ ആധിപത്യമുള്ള വിവിധ നാടുകൾ ഉണ്ടായി വരുന്നത്. ഇതോടൊപ്പം ബ്രാഹ്മണരുടെ ആധിപത്യം വിവിധ നാടുകളിൽ ഉണ്ടായി വന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ് പ്രാഥമിക ഉൽപാദക സമൂഹങ്ങൾ ആളടിമകളായി മാറ്റപ്പെട്ടത്. അവരെ നിർബന്ധിതമായി അധ്വാനിക്കേണ്ട അടിയാരും ആളടിമകളും പുലയരുമായി മാറ്റുകയാണുണ്ടായത്. നീർനില ഏകവിള കൃഷിയും പറമ്പ് ഭൂമിയിലെ ബഹുവിള കാർഷിക പ്രവർത്തികളും ഇടനാടിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള വിഭവോല്പാദനവും ഉണ്ടായി വന്നത് ആളടിയാളരുടേയും വിവിധ കുടികളുടെയും അധ്വാനത്തിന്റെയും സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെയും കാർഷിക അറിവിന്റെയും പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെയാണ്. ഈ പ്രക്രിയയെ രാഷ്ട്രീയ സാംസ്കാരിക സ്ഥാപന രൂപങ്ങളിലൂടെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ക്ഷേത്രങ്ങളും ബ്രാഹ്മണരും നാട്ടുടയവരുമായിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണരുടെയും നാട്ടുടയവരുടെയും ചാർച്ചക്കാരും അവരോട് ചേർന്നവരും അവരെ ചുറ്റി നിൽക്കുന്നവരും കൂടി നാടിന്റെ മേലുള്ള അധികാര രൂപമായി തീർന്നു. കാർഷിക സമൂഹമായ കുടികളായ കർഷകരും സേവന തൊഴിലുകളിലേർപ്പെടുന്ന കുടികളും ആളടിമകളും ഉൾപ്പെടുന്നവർ കാർഷിക സാമൂഹിക സഞ്ചയമായി കിഴായ്മപ്പെട്ടു നിലനിന്നു.


നീർനില പ്രദേശങ്ങളും പറമ്പ് ഭൂമികളുമായി ഇടനാട്ടിൽ ഉണ്ടായി വന്ന വിഭവ ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ വികാസത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ് നാട്ടുടയവരുടെ ആധിപത്യമുള്ള വിവിധ നാടുകൾ ഉണ്ടായി വരുന്നത്. ഇതോടൊപ്പം ബ്രാഹ്മണരുടെ ആധിപത്യം വിവിധ നാടുകളിൽ ഉണ്ടായി വന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ് പ്രാഥമിക ഉൽപാദക സമൂഹങ്ങൾ ആളടിമകളായി മാറ്റപ്പെട്ടത്. അവരെ നിർബന്ധിതമായി അധ്വാനിക്കേണ്ട അടിയാരും ആളടിമകളും പുലയരുമായി മാറ്റുകയാണുണ്ടായത്.


വിഭവങ്ങളും അധികാര പകർച്ചയുടെ രൂപങ്ങളും

സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയെ സാധൂകരിക്കുന്നതിനായി പലവിധ ചിട്ട വട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായി വന്നു. ഇവ നിയമങ്ങളായി രൂപപ്പെട്ടു. അതിലൊന്നാണ് ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും സ്വത്ത് വ്യവസ്ഥ. കേരളത്തിൽ ബ്രഹ്മസ്വം കൂട്ടുസ്വത്തു വ്യവസ്ഥ ഉണ്ടായി വരുന്നത് ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമങ്ങളുടെ കൂട്ടായ സ്വത്തായിട്ടായിരുന്നു.   ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ സ്വത്തായി ദേവസ്വവും രൂപപ്പെട്ടു വന്നു. ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും സ്വത്ത് വ്യവസ്ഥകളെ നിയന്ത്രിക്കാനും നിശ്ചയിക്കാനും അതു നശിക്കാതിരിക്കാനും അവയെ സംരക്ഷിക്കാനും ഒട്ടനവധി ചിട്ടകൾ വ്യവസ്ഥകളായി മാറി. ഇവ പിന്നീട് നിയമങ്ങളായി കച്ചങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ അധീശത്വത്തെ ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശ നിയമങ്ങളായി മാറ്റുന്നത് കച്ചങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതോടുകൂടിയാണ്. കാരായ്മ - മീതാട്ചി എന്ന പേരിലറിയപ്പെട്ട ഭൂനിയന്ത്രണ വ്യവസ്ഥയെ ബ്രാഹ്മണർ കച്ചങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെട്ട നിയമ പിന്തുണയുള്ള ചട്ടങ്ങളിലൂടെയാണ് സ്വത്ത് ഉടമസ്ഥതയാക്കി മാറ്റിയത്. രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിന്റെ പിന്തുണയോടെ ബ്രാഹ്മണർ മാറ്റിയെടുത്ത ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും ബ്രാഹ്മണ ഊരുകളുടെയും കൂട്ടായ സ്വത്തു രൂപമായിരുന്നു ദേവസ്വം ബ്രഹ്മസ്വം സ്വത്തു രൂപങ്ങൾ. പിന്നീട് ജീവിതവും വിരുത്തികളുമായി ഭൂമികൾ ബ്രാഹ്മണ ഊരാള കുടുംബങ്ങളിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് ബ്രാഹ്മണരുടെ ജന്മാവകാശങ്ങളുള്ള കുടുംബസ്വത്തായി ഇത് മാറുന്നത്.

ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ അനുഷ്ഠാന വ്യവസ്ഥയാണ് അധികാരത്തിന്റെ മറ്റൊരു രൂപം. ആചാരമുറകളുടെ ഒരു വ്യവസ്ഥാക്രമമായി അല്ലെങ്കിൽ ആചാരക്രമങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുന്ന ഒട്ടനവധി അനുഷ്ഠാന രൂപങ്ങളായി പ്രതീകാത്മകമായ രീതിയിൽ വികസിച്ചു വന്ന ആചാര പദ്ധതികളാണവ. അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണ്യശുദ്ധി വരേണ്യതക്കനുസരിച്ച് നന്മ തിന്മകളുടെയും ശുദ്ധി അശുദ്ധികളുടെയും ആചാരമുറകളുടെയും വ്യവസ്ഥാരൂപമായി വളർന്നു വന്നു.


ബ്രാഹ്മണരുടെയും നാട്ടുടയവരുടെയും ചാർച്ചക്കാരും അവരോട് ചേർന്നവരും അവരെ ചുറ്റി നിൽക്കുന്നവരും കൂടി നാടിന്റെ മേലുള്ള അധികാര രൂപമായി തീർന്നു. കാർഷിക സമൂഹമായ കുടികളായ കർഷകരും സേവന തൊഴിലുകളിലേർപ്പെടുന്ന കുടികളും ആളടിമകളും ഉൾപ്പെടുന്നവർ കാർഷിക സാമൂഹിക സഞ്ചയമായി കിഴായ്മപ്പെട്ടു നിലനിന്നു.


ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും ആധിപത്യത്തെ സാധൂകരിക്കുന്ന പ്രതീകാത്മക ഹിംസകളുടെ അധികാര പ്രയോഗങ്ങളായിട്ടാണ് ക്ഷേത്ര വ്യവസ്ഥയുടെ സംസ്കാരമായ ആചാര വ്യവസ്ഥ നിലനിന്നത്. അനുഷ്ഠാനപരമായ പ്രതീകാത്മക അധികാരത്തിലൂടെയാണ് ക്ഷേത്ര ബ്രാഹ്മണ്യവും ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമങ്ങളുടെ സാംസ്കാരിക ഭൂമിശാസ്ത്രവും അതിന്റെ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയും സാധൂകരിക്കപ്പെട്ടത്. നാട്ടുടയവരുടെയും ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെയും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തെ നിയന്ത്രിച്ചതും ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ ഈ സാംസ്കാരിക പ്രതീകവ്യവസ്ഥയിലൂടെയായിരുന്നു. പ്രാക് കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അധികാര ഘടന സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയും രാഷ്ട്രീയ അധികാരവുമായി കൂടിച്ചേർന്ന് നിലനിന്നപ്പോഴും അതിന്റെ ചരിത്ര തുടർച്ചയിലെ ദൈനംദിന ഇടപെടലും ഇടപാടുരൂപങ്ങളും പ്രതീകാത്മക സാംസ്കാരിക വ്യവസ്ഥയും സാംസ്കാരിക പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ സാമൂഹികമായി അധികാരത്തെ ഹിംസയായി പ്രയോഗിച്ചു കൊണ്ടാണ് നിലനിന്നത്. അധികാരം സംസ്കാരത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ പ്രതീകാത്മക രൂപങ്ങളിൽ ദൈനംദിന ചിട്ടകളിലൂടെ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുകയും പ്രവർത്തനക്ഷമമാകുന്നതുമായിരുന്നു. നാടുകളെ നിയന്ത്രിച്ച നാട്ടുടയവരും ബ്രാഹ്മണ ക്ഷേത്രങ്ങളും ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമങ്ങളും കർഷക സമൂഹങ്ങളുടെ ഊരുകളും ചേര പെരുമാളും ഉൾപ്പെട്ടതായിരുന്നു അധികാരവ്യവസ്ഥയുടെ ഘടകങ്ങൾ.

ആളടിമകളും ജാതി അടിമത്തവും

നീർനില കൃഷിയും പറമ്പ് കൃഷിയും കൂടാതെ കേരളത്തിലെ പ്രധാന കായൽ പ്രദേശങ്ങൾ നീർനില കൃഷിക്ക് ഉപയുക്തമായ രീതിയിൽ കൃഷി ഭൂമിയാക്കി മാറ്റിയത് പറയർ, പുലയർ, കുറവർ മുതലായ കാർഷിക വിഭാഗങ്ങളാണ്. ഇവരെ ആളടിമകളാക്കി മാറ്റി അവരുടെ അധ്വാനവും കാർഷിക സാങ്കേതിക ജ്ഞാനവും കാർഷിക അറിവുകളും ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയാണ് കായലുകളും ചതുപ്പ് നിലങ്ങളും വെള്ളക്കെട്ടു നിറഞ്ഞ തുരുത്തുകളും പടന്ന നിലങ്ങളും മടകെട്ടി വെള്ളം വറ്റിച്ച് കരിനിലങ്ങളും കരപ്പാടങ്ങളുമാക്കി മാറ്റിയത്. നാട്ടു കോയ്മകളുടെയും ക്ഷേത്രവ്യവസ്ഥയുടെയും ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമങ്ങളുടെയും ആധിപത്യം വികസിച്ചു വന്ന പ്രക്രിയയുടെ ഭാഗമായിട്ടാണ് കായൽ പ്രദേശവും ചതുപ്പു നിലങ്ങളും ആളടിയാരെ ഉപയോഗിച്ച് കരഭൂമികളാക്കി മാറ്റിയത്.

നീർനില നെൽകൃഷിയും പറമ്പ് പുരയിടങ്ങളിലെ ബഹു വിളകൃഷിയും കായൽ ചതുപ്പ് കൃഷിയിടങ്ങളിലും നിർബന്ധിതമായി അധ്വാനിച്ചവരെയാണ് വിവിധ കോയ്മകൾ  ജാതി അടിമകളായി മാറിയത്. കേരളത്തിലെ ആളടിമകളുടെ ചരിത്രമെന്നത് ആളടിമത്തത്തിൽ നിന്നും ജാതി അടിമത്തിലേക്ക് ചരിത്രപരമായി പരിവർത്തനപ്പെട്ടു വന്ന പ്രക്രിയയാണ്. നാട്ടുടയവരുടെ നേരിട്ടുള്ള നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ചേരിക്കൽ ഭൂമികളിലാണ് പണിയെടുക്കുന്ന കുലങ്ങളെ ആളടിമകളാക്കി മാറ്റിയത്. ഇത്തരം ചേരിക്കൽ ഭൂമികളിലാണ് നാട്ടുടയവർ ബ്രാഹ്മണരെ ക്ഷണിച്ചു കൊണ്ടു വന്ന് കുടിയിരുത്തുന്നത്. ബ്രാഹ്മണർക്ക് നൽകപ്പെട്ട ചേരിക്കൽ ഭൂമികളോടൊപ്പം പ്രാഥമിക ഉൽപാദക സമൂഹങ്ങളായ ആളടിമകളെ ഭൂമിയോടൊപ്പം കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്ന വിവിധ രേഖകൾ ഉണ്ട്. ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമങ്ങളുടെയും ക്ഷേത്രവ്യവസ്ഥയുടെയും ആധിപത്യം ഉണ്ടായി വരുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ വിവിധ നാടുകളുടെ ഉടയവരായ നാട്ടു കോയ്മകൾ ചേരിക്കൽ ഭൂമികളിലെ കർഷകരിൽ ഒരു വിഭാഗത്തെ ആളടിമകളായി മാറ്റിയിരുന്നു.


രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിന്റെ പിന്തുണയോടെ ബ്രാഹ്മണർ മാറ്റിയെടുത്ത ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും ബ്രാഹ്മണ ഊരുകളുടെയും കൂട്ടായ സ്വത്തു രൂപമായിരുന്നു ദേവസ്വം ബ്രഹ്മസ്വം സ്വത്തു രൂപങ്ങൾ. പിന്നീട് ജീവിതവും വിരുത്തികളുമായി ഭൂമികൾ ബ്രാഹ്മണ ഊരാള കുടുംബങ്ങളിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് ബ്രാഹ്മണരുടെ ജന്മാവകാശങ്ങളുള്ള കുടുംബസ്വത്തായി ഇത് മാറുന്നത്.


ആളടിമകളും അധ്വാനപ്രക്രിയയും

കാർഷിക പ്രവർത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന കുലങ്ങളെ നീർനില പ്രദേശവും പറമ്പ് ഭൂമികളും ഉൾപ്പെടുന്ന ചേരിക്കൽ ഭൂമികളിൽ ആളടിയാരായി കാർഷിക അടിമകളാക്കിയത് നാട്ടുടയവരുടെ കാവൽ സംഘങ്ങളെയും നൂറ്റുവർ സംഘങ്ങളെപ്പോലുള്ള സായുധ വിഭാഗങ്ങളെയും ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു. തൃക്കാക്കര, തിരുവല്ല ക്ഷേത്രശാസനങ്ങളിൽ ഇതിനെപ്പറ്റിയുള്ള വിവരണങ്ങളുണ്ട്. നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണരുടെ ഗ്രാമ വ്യവസ്ഥയും അവർ രൂപപ്പെടുത്തിയ കാരായ്മ - മിതാട്ചി ഭൂവുടമ വ്യവസ്ഥയും ബ്രാഹ്മണ ഊരാളരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായ ബ്രഹ്മസ്വം ദേവസ്വം സ്വത്തുരൂപങ്ങളും അധീശത്വ വ്യവസ്ഥയായപ്പോൾ ആളടിമകൾ നിർബന്ധിതമായി   അധ്വാനിക്കേണ്ട അടിമ വിഭാഗങ്ങളായി മാറി. നാട്ടുടയവരും ചേരപെരുമാക്കന്മാരും അവരുടെ അനുചര വിഭാഗങ്ങളും ക്ഷേത്ര ഉപജീവികളും ഭരണാധികാരത്തിന്റെ ഇടനിലക്കാരും കൂടി ചേർന്ന ഉപരിവർഗ്ഗ വരേണ്യ സമൂഹങ്ങളുടെ നിലനില്പ്പിന് ആവശ്യമായ വിഭവങ്ങൾ ഉൽപാദിപ്പിച്ചത് അടിമകളാക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യരുടെ അധ്വാനത്തിലായിരുന്നു.

ആളടിയാരുടെ അധ്വാനത്തെയും കാർഷിക വിഭാഗങ്ങളായ കുടി സമൂഹങ്ങളുടെ ഉൽപാദന പ്രവർത്തനങ്ങളെയും നിയന്ത്രിച്ചും ചൂഷണം ചെയ്തുമാണ് പരാന്നഭോജികളായി ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമങ്ങളും ക്ഷേത്ര ബ്രാഹ്മണ്യവും അതിന്റെ സാംസ്കാരിക വ്യവസ്ഥയും നാട്ടുടയവരുടെയും ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടേയും രാഷ്ട്രീയ കോയ് മാരൂപങ്ങളും ചൂഷണവ്യവസ്ഥയായി നിലനിന്നത്. ബ്രാഹ്മണ്യ ക്ഷേത്രസംസ്കാരവും അതിന്റെ പ്രതീകാത്മക സാംസ്കാരിക അനുഷ്ഠാനരൂപങ്ങളും ഇതിനെ സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തിയ നാട്ടുടയവരുടെയും ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെയും രാഷ്ട്രീയ കോയ്മയും ചൂഷണ വ്യവസ്ഥയായിട്ടാണ് വളർന്നു വന്നതും നിലനിന്നതും.


കേരളത്തിലെ ആളടിമകളുടെ ചരിത്രമെന്നത് ആളടിമത്തത്തിൽ നിന്നും ജാതി അടിമത്തിലേക്ക് ചരിത്രപരമായി പരിവർത്തനപ്പെട്ടു വന്ന പ്രക്രിയയാണ്. നാട്ടുടയവരുടെ നേരിട്ടുള്ള നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ചേരിക്കൽ ഭൂമികളിലാണ് പണിയെടുക്കുന്ന കുലങ്ങളെ ആളടിമകളാക്കി മാറ്റിയത്. ഇത്തരം ചേരിക്കൽ ഭൂമികളിലാണ് നാട്ടുടയവർ ബ്രാഹ്മണരെ ക്ഷണിച്ചു കൊണ്ടു വന്ന് കുടിയിരുത്തുന്നത്.


ചേര പെരുമാളും രാഷ്ട്രീയ അധികാരവും

വിവിധ നാടുകളിലെ നാട്ടുടയവരുടെ മേൽ അനുഷ്ഠാനപരമായ ആധിപത്യം ബ്രാഹ്മണരുടെ സഹായത്തോടെ സ്ഥാപിച്ചുറപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് ചേര പെരുമാക്കൻമാർ കേരളത്തിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ കേന്ദ്രമാക്കി കുലശേഖര ഭരണാധികളായി മാറുന്നത്. കുലശേഖരന്മാരായി തീർന്ന ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ രാഷ്ട്രീയ കോയ്മയെ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിനനുസരിച്ചുള്ള ഭരണ വ്യവസ്ഥയായി സാധുകരിക്കുന്നതും അതിനെ അനുഷ്ഠാനാത്മകമായി ബ്രാഹ്മണ നിയന്ത്രിത രാഷ്ട്ര വ്യവസ്ഥയാക്കി മാറ്റുന്നതും നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണരാണ്. ബ്രാഹ്മണ ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും ബ്രാഹ്മണ ഊരുകളുടെയും സ്വത്തുവ്യവസ്ഥയെ കൂട്ടായ സ്വത്ത് വ്യവസ്ഥയാക്കി നിയമ പിന്തുണയുള്ള കച്ചങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ രാഷ്ട്രീയ സംരക്ഷണം നൽകുന്നത് പെരുമാളാണ്. ധർമ്മശാസ്ത്ര ലോകബോധത്തിനും സ്മൃതി പാരമ്പര്യത്തിനും അനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്ത സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെ ശുദ്ധി അശുദ്ധി ക്രമത്തിന്റെയും വർണ്ണ ജാതി വേർതിരിവ് വ്യവസ്ഥയുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ജാതി സ്ഥാനങ്ങളിലും സാമൂഹിക പദവികളിലും സ്ഥാനപ്പെടുത്തുന്നത് ബ്രാഹ്മണരുടെ ലോകവീക്ഷണത്തിന് അനുസരിച്ചായിരുന്നു. വേർതിരിവ് രൂപങ്ങൾ വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തി ഭേദരൂപങ്ങളും മേൽ കീഴ് ബന്ധങ്ങളുമായി വർഗ്ഗീകരിക്കുന്നതും ചിട്ടപ്പെടുത്തുന്നതും ബ്രാഹ്മണരായിരുന്നു.

ജാതി ബ്രാഹ്മണ്യത്തിൻ്റെ വക്താക്കളായ നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണരും  ബ്രാഹ്മണ്യത്തെ സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തിയ നാട്ടുടയവരും ചേര പെരുമാക്കന്മാരും ഇവരുടെ അധികാരി വിഭാഗങ്ങളും ഇടനില ജാതികളായ ശൂദ്ര പതിതരും സമൂഹത്തിൻ്റെ മുകൾതട്ടിൽ സ്ഥാനപ്പെട്ടു. കുടി സമൂഹങ്ങളും ആളടിയാരും അടിമകളും അടിത്തട്ടിലും വരുന്നതായിരുന്നു സാമൂഹിക ക്രമം. ഉൽപാദക സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തറയായി അടിത്തട്ടിൽ നിലനിന്ന പ്രാഥമിക ഉൽപാദക സമൂഹമായിരുന്നു ആളടിയാരായ അടിമകൾ (enslaved labouring communities). ജാതികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കുന്ന മേൽ - കീഴ് വിന്യാസക്രമത്തിൽ അവർ ജാതി അടിമകളായി (cast slaves) മാറി. ആളടിമത്തത്തിൽ നിന്നും ജാതി അടിമത്തത്തിലേക്കുള്ള പ്രാഥമിക ഉൽപാദക വിഭാഗങ്ങളുടെ പരിവർത്തനത്തിന്റെ ചരിത്ര വികാസമാണ് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നത്.

തുടരും…

Thanks for reading Historica! Subscribe for free to receive new posts and support my work.