Mar 31 • 19M

കേരളവും മലയാളിയുടെ ചരിത്ര ജീവിതവും - എപ്പിസോഡ് 12

അരികുവൽകരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ഉൾക്കൊള്ളൽ ചരിത്രം (Inclusive History)

1
 
1.0×
0:00
-18:41
Open in playerListen on);
History For Everyone
Episode details
Comments

മധ്യകാല കേരളം: സാമൂഹിക പുറംതള്ളലും അപരത്വവും

കേരളത്തിൽ നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്‌മണർ സാമൂഹികാധിപത്യം നേടിയെടുക്കുന്നതോടു കൂടിയാണ് സാമൂഹിക ഭേദരൂപങ്ങളും പുറംതള്ളൽ വ്യവസ്ഥയും സാംസ്‌കാരിക സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായി ചിട്ടപ്പെടുന്നതും സ്ഥാപന രൂപം നേടുന്നതും. ധർമ്മശാസ്ത്ര പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കേരളത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടു വന്ന സാമൂഹികഭേദങ്ങളെ മേൽ-കീഴ് ക്രമത്തിൽ വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തുന്നത് നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്‌മണരാണ്. ക്ഷേത്ര ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ ശുദ്ധി വരേണ്യതയും ബ്രാഹ്‌മണ ജന്മിത്തത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അധികാരക്രമവും ക്ഷേത്ര വ്യവസ്ഥയുടെ അനുഷ്ഠാന കോയ്മയും കൂടിച്ചേർന്ന സമൂഹ രൂപം വളർന്നു വന്നതിന്റെ ഭാഗമായിട്ടായിരുന്നു ഇതുണ്ടായി വന്നത്.

ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങൾക്കനുസൃതമായും ഇതിഹാസപുരാണ സംസ്‌കൃത പാരമ്പര്യങ്ങളെ ക്ഷേത്ര വ്യവസ്ഥയുടെയും ആചാര ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെയും സാംസ്‌കാരിക കോയ്മ സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുന്നതിനായും ഉപയോഗിച്ചു. വിവിധ നാടുകളുടെ ഉടയവരായ നാട്ടുടയവർക്കും ചേര പെരുമാക്കന്മാർക്കും രാഷ്ട്രീയ അധികാരം നിലനിർത്തുന്നതിന് ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ അനുഷ്ടാന പദ്ധതിയും ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളുടെ വേർതിരിവ് ക്രമങ്ങളും സഹായകമായി. വിവിധ നാടുകളിലെ കാർഷിക സമൂഹങ്ങളെയും പണിയെടുക്കുന്ന ജനസഞ്ചയങ്ങളായ കുടിക സമൂഹങ്ങളെയും ആളടിയാരാക്കപ്പെട്ട ജാതി അടിമകളെയും അടിച്ചമർത്തി വളർന്നു വന്നതായിരുന്നു ഈ കോയ്മ വ്യവസ്ഥ. ഇത് സാമൂഹിക സാമ്പത്തീക ക്രമവും സാംസ്‌കാരിക വ്യവസ്ഥയും അറിവധികാര പ്രതീകവ്യവസ്ഥയുമായി ആധുനിക കാലം വരെ നിലനിന്നു. കാർഷിക ജനസഞ്ചയങ്ങളായ കുടികളെയും ആളടിയൊരെയും സാമൂഹികമായി പുറംതള്ളുന്നതിനും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിനും ക്ഷേത്ര വ്യവസ്ഥയുടെയും ജാതി ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെയും കോയ്മാ സംസ്‌കാരവും ബ്രാഹ്‌മണ്യ ശുദ്ധി വരേണ്യതയും വ്യവസ്ഥാപിതമായി പൂർവ്വ മധ്യകാലം മുതൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു.

ജാതി ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ ലോക ബോധവും പ്രത്യയ ബോധവും (ideology and world view) വേർതിരിവ് ഹിംസയുടേതായിരുന്നു. ചേര കാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം, പുറന്തള്ളപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങളുടെ മേൽ ഹീനതയും അപരത്വവും അധ്യാരോപിക്കുന്നതിനു വേർതിരിവ് വിവേചന സങ്കല്പങ്ങൾ സങ്കീർണ്ണമായ അശുദ്ധി സങ്കല്പങ്ങളും മര്യാദ രൂപങ്ങളുമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടു. സാമൂഹിക ഭേദരൂപങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്ന നീച സങ്കല്പങ്ങളും നന്മതിന്മ ഗുണദോഷ രൂപങ്ങളും മധ്യകാല ബ്രാഹ്‌മണ്യം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. സാമൂഹിക മര്യാദകളും കീഴോരാക്കപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങളെ ഹീനരായി അപരാക്കുന്ന ബ്രാഹ്‌മണ്യ വൈജ്ഞാനികതയും ഇതിന്റെ ഭാഗമായി മധ്യകാലങ്ങളിൽ വളർന്നു വന്നു. അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ചിട്ടകളും നിയമങ്ങളുമായി വളർന്നു വന്ന ഇവ സാമൂഹിക ധാർമിക സങ്കല്പങ്ങളായി വ്യവസ്ഥപ്പെടുകയും വിവിധ നാടുവാഴി സ്വരൂപങ്ങളും പ്രദേശാധിപന്മാരും ദേശവാഴികളും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്താൽ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.


യാഗ-യജ്ഞ സംസ്‌കാരവും വൈദിക-സംസ്‌കൃത പാരമ്പര്യവുമായി അനുഷ്ഠാന ക്രമവും വിശ്വാസ വ്യവസ്ഥയും വികസിച്ചു വന്നപ്പോൾ പുരോഹിത ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ കീഴിൽ സാമൂഹിക വേർതിരിവുകൾ വർണ്ണ ഭേദങ്ങളായി രൂപപ്പെട്ടു വന്നു. ഇതോടെ ആര്യസമൂഹം ത്രൈവർണ്ണികരും ശൂദ്രരുമായി വർണ്ണസമൂഹമായി വേർതിരിഞ്ഞു. കർഷക സമൂഹങ്ങളെയും കൈവേലക്കാരെയും ലോഹ പണിക്കാരെയും ശൂദ്രരായി പുറന്തള്ളുകയും ത്രൈവർണ്ണിക സമൂഹത്തിൽ കീഴ്ത്തപ്പെട്ടവരായി കൂട്ടി നിർത്തുകയും ചെയ്തു.


ഭേദരൂപങ്ങളെ സാധുകരിക്കുന്ന ദൈനംദിന സാമൂഹിക ഇടപാടു രൂപങ്ങൾ സാംസ്‌കാരിക വ്യവസ്ഥയും സാമൂഹിക ധർമ്മവുമായി മാറി. എഴുത്തു സാംസ്‌കാരത്തിലും സാംസ്‌കാരിക പ്രതീക രൂപങ്ങളിലും പ്രതിനിധാന രീതികളിലും ഈ സാമൂഹികകോയ്മ ജാതി ബ്രാഹ്‌മണ്യ അധികാരമായി പ്രവർത്തിച്ചു. ക്ഷേത്രബ്രാഹ്‌മണ്യ ആവിഷ്‌ക്കാര രൂപങ്ങൾ സാമൂഹിക പുറംതള്ളലിനെ സാധുകരിക്കുന്ന സംസ്‌കാര ചിട്ടകൾ വിവിധ കല ആവിഷ്‌ക്കാരങ്ങളായി നിലനിർത്തി. ഇതിഹാസപുരാണങ്ങളും സാഹിത്യരൂപങ്ങളും ഭാവുകത്വവും അനുഭൂതി രീതികളുമായി നിലനിന്നു. അനുഷ്ഠാനക്രമങ്ങളിലും ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും ചര്യകളും മര്യാദകളും ആചാര രീതികളുമായി പുറം തള്ളൽ പ്രക്രിയ പ്രവർത്തിച്ചു. ജാതി ജന്മിത്തത്തിന്റെ സമ്പദ് ക്രമവും ഭേദ വ്യവസ്ഥയെ ഭരണക്രമമായി നിലനിർത്തിയ മധ്യകാല നാടുവാഴിത്ത ഭരണ അധികാര വ്യവസ്ഥയും ആചാര ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ സാംസ്‌ക്കാരിക വിനിമയ പ്രക്രിയകളെ രാഷ്ട്രീയമായി സംരക്ഷിച്ചു.

ബ്രാഹ്‌മണ്യ അറിവധികാര ബന്ധങ്ങളുടെ സാധുകരണത്താൽ മേൽ-കീഴ് ബന്ധങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥയായി സാമൂഹിക അസമത്തവും ഭേദ രൂപങ്ങളും നിലനിന്നു. ഇത് രാഷ്ട്രീയ സമ്പദ് ക്രമവും സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയുമായി നിലനിന്നതിനോടൊപ്പം വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളിൽ വേർതിരിവ് മാനസിക അവസ്ഥയെയും ഇത് സൃഷ്ടിച്ചു. ദൈനംദിന ജീവിത പ്രവർത്തികളെയും ജീവിത ഇടപാടുകളെയും വേർതിരിവ് ബോധ്യങ്ങളിൽ കാണുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തി വഴക്കവും മനോഭാവവും ജീവിത കാഴ്ച്ചയും ലോക ബോധവും ജാതി ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ ഇടനിലയിലൂടെ പ്രത്യയ ബോധമായി മാറുകയും ചെയ്തു. നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ സംസ്‌കൃത-യജ്ഞ സംസ്‌കാരവും സ്മാർത്ത അനുഷ്ടാന പാരമ്പര്യവും സംസ്‌കൃതജന്യമായ വൈജ്ഞാനിക രൂപങ്ങളും അടിത്തട്ട് സമൂഹങ്ങളെ സാമൂഹികമായി നിരന്തരം പുറന്തള്ളി അപരരായി തൊടാവസ്തുക്കളായി നിലനിർത്തി. സാമൂഹിക ഭേദങ്ങളുടെയും വിവേചനത്തിന്റെയും അസമത്ത വ്യവസ്ഥയെ സാമാന്യവും പ്രകൃത്യാലുള്ളതുമായി സാധുകരിച്ച് നിലനിർത്തുന്ന സാംസ്‌കാരിക വ്യവസ്ഥയായി സാമൂഹിക പുറം തള്ളൽ പ്രക്രിയ അറിവധികാര ബന്ധത്തിന്റെ പ്രയോഗങ്ങളാൽ സാധുകരിക്കപ്പെട്ടു.

സാമൂഹിക പുറംതള്ളലും ജാതി കോയ്മയും

വ്യത്യസ്ത ജനവിഭാഗങ്ങളെ അപര ജനതകളായി സാമൂഹികമായി സ്ഥാനപ്പെടുത്തുന്ന പ്രക്രിയ ഗംഗാതടത്തിൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ച വിവിധ ബ്രാഹ്‌മണ ഗോത്രങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തിയതാണ്. തദ്ദേശിയ ജനതകളെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തി ഹീനരായി താഴ്മപ്പെടുത്തിയ പ്രക്രിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഇത് വികസിച്ചുവന്നത്. പുകാസർ, ചണ്ഡാലർ, പാണ്ടുസോപകർ, അന്ത്യജർ, അടവികർ എന്നിങ്ങനെ അപരരായി സ്ഥാനപ്പെടുത്തി കൊണ്ടാണ് തദ്ദേശിയ കാർഷിക സമൂഹങ്ങളുടെയും വനത്തിൽ പാർത്തിരുന്നവരുടെ മേലും ഹീനത്വം ഒരു സാംസ്‌കാരിക ഹിംസയായി ബ്രാഹ്‌മണ ഗോത്രങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിച്ചത്. തങ്ങളുടെ ശുദ്ധി വരേണ്യതയും ആഢ്യത്ത ബോധവും സ്ഥാപിച്ചുറപ്പിക്കുന്നതിന് നാടോടികളായി ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചെത്തിയ ആര്യ കുലങ്ങൾ ഹീനതയും വെറുപ്പും തദ്ദേശിയ സമൂഹങ്ങളിൽ അത്യാരോപിച്ചു കൊണ്ടാണ് സ്വയം ശുദ്ധി സ്ഥാപിച്ചുറപ്പിക്കുന്ന സാംസ്‌കാരിക ഉപായങ്ങൾ അധികാര വ്യവസ്ഥയായി വികസിപ്പിച്ചത്. യാഗ-യജ്ഞ സംസ്‌കാരവും വൈദിക-സംസ്‌കൃത പാരമ്പര്യവുമായി അനുഷ്ഠാന ക്രമവും വിശ്വാസ വ്യവസ്ഥയും വികസിച്ചു വന്നപ്പോൾ പുരോഹിത ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ കീഴിൽ സാമൂഹിക വേർതിരിവുകൾ വർണ്ണ ഭേദങ്ങളായി രൂപപ്പെട്ടു വന്നു. ഇതോടെ ആര്യസമൂഹം ത്രൈവർണ്ണികരും ശൂദ്രരുമായി വർണ്ണസമൂഹമായി വേർതിരിഞ്ഞു. കർഷക സമൂഹങ്ങളെയും കൈവേലക്കാരെയും ലോഹ പണിക്കാരെയും ശൂദ്രരായി പുറന്തള്ളുകയും ത്രൈവർണ്ണിക സമൂഹത്തിൽ കീഴ്ത്തപ്പെട്ടവരായി കൂട്ടി നിർത്തുകയും ചെയ്തു.


പ്രാചീന കാലങ്ങളിൽ യവനരെയും മറ്റും മ്ലേച്ഛരായിട്ടാണ് ബ്രാഹ്‌മണ്യ സാഹിത്യങ്ങളിൽ സ്ഥാനപ്പെടുത്തിയത്. ബുദ്ധഭിക്ഷുക്കളെയും ശ്രമണ പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ പെട്ടവരെയും പതിതരും മ്ലേച്ഛരുമായി ബ്രാഹ്‌മണ പുരോഹിതർ കണ്ടിരുന്നു.


വർണ്ണപരമായി പതിതരായി പുറം തള്ളുന്ന പ്രക്രിയ സാംസ്‌ക്കാരികവും സാമൂഹികമായ വർഗ്ഗീകരണ രീതിയായി വർണ്ണ സമൂഹത്തിനുള്ളിൽ രൂപപ്പെടുത്തിയത് പുരോഹിത ബ്രാഹ്‌മണരായിരുന്നു. ത്രൈവർണ്ണികരും ശൂദ്രരുമായി ഈ സാമൂഹിക വേർതിരിവ് ആഢ്യത്വവും ഹീനതയുമായി സാംസ്‌കാരിക ദ്വന്ത ബന്ധങ്ങളിൽ സ്ഥാനപ്പെട്ടു വളർന്നു വന്നു. കുല ഗോത്ര ബന്ധങ്ങളും വർണ്ണഭേദങ്ങളും കൂടി നില്ക്കുന്ന വ്യവസ്ഥയായി വർണ്ണവ്യവസ്ഥയിൽ സമൂഹം മാറി. ശുദ്ധിയും വരേണ്യതയും മേന്മയും കോയ്മയും സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുന്നതിനുള്ള ഉപാധിയായി വർണ്ണ ഭേദങ്ങൾ മാറിയപ്പോൾ ഹീനതയും അധമത്വവും അടിച്ചമർത്തുന്നതിനും പുറന്തള്ളലിനുമുള്ള രീതികളായി തീർന്നു. കീഴടക്കപ്പെട്ടവരുടെ മേൽ പതിതത്തം അത്യാരോപിക്കപ്പെട്ടു. കാർഷിക പ്രവർത്തികളിലും കായിക അധ്വാന പ്രക്രിയയിലും അനുബന്ധ ജോലികളിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന അനാര്യ കുലങ്ങളെ വർണ്ണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്ത്, കാർഷിക അടിമകളായും ജാതി അടിമകളായും നിലനിർത്തി. ഇവരെ മ്ലേച്ഛത്വവും ഹീനത്വവും കല്പിച്ചു സാമൂഹികമായി ബഹിഷ്‌ക്കരിക്കുന്ന രീതി പുറം തള്ളൽ വ്യവസ്ഥയായി മാറി. തൊടാവസ്തുക്കളായി അയിത്തക്കാരായി പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരെ ഓരപ്പെടുത്തി വിഘടിത മനുഷ്യരാക്കി (broken wo/men) മാറ്റുകയും സ്ഥിരമായി അസ്പ്രശ്യത അവർക്കു മേൽ അത്യാരോപിക്കുകയും ചെയ്തു.

പ്രാചീന കാലങ്ങളിൽ യവനരെയും മറ്റും മ്ലേച്ഛരായിട്ടാണ് ബ്രാഹ്‌മണ്യ സാഹിത്യങ്ങളിൽ സ്ഥാനപ്പെടുത്തിയത്. ബുദ്ധഭിക്ഷുക്കളെയും ശ്രമണ പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ പെട്ടവരെയും പതിതരും മ്ലേച്ഛരുമായി ബ്രാഹ്‌മണ പുരോഹിതർ കണ്ടിരുന്നു. ഹീനതയും അസ്പ്രശ്യതയും സാമൂഹിക പഴിയായി പ്രക്ഷേപിക്കുന്ന പൊതുബോധം ജാതി ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ സാംസ്‌കാരിക ഹിംസയും അപരവൽക്കരണത്തിന്റെ ജ്ഞാനാധികാരവുമായി പ്രവർത്തിച്ചു. പ്രതിനിധാന കോയ്മയും വൈജ്ഞാനിക ഹിംസയും ബ്രാഹ്‌മണ്യം ജനസമൂഹത്തിന്റെ സാമാന്യ ബോധമാക്കി മാറ്റി. ഇതിഹാസപുരാണങ്ങളിലൂടെയും വിവിധ കഥന പാരമ്പര്യങ്ങളിലൂടെയും ധർമ്മശാസ്ത്ര വിധി മുറകളിലൂടെയും ഇവ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. സാമൂഹിക പുറം തള്ളൽ പ്രക്രിയയും ജാതിഭേദങ്ങളുടെയും ബ്രാഹ്‌മണ്യപുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെയും ദൈനംദിന പെരുമാറ്റ വഴക്കങ്ങളും ജീവിത പ്രവർത്തികളിലൂടെ ജാതി ലിംഗവേർതിരിവ് മര്യാദകളായി മാറുകയും അവ തലമുറകളിലൂടെ പാരമ്പര്യമായി തുടരുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പാരമ്പര്യ രീതികളും തലമുറ ക്രമങ്ങളും സാമാന്യബോധവും അനുദിന പെരുമാറ്റവുമായി മാറി. ജാതി ബ്രാഹ്‌മണ്യ ആശയങ്ങൾ വേർതിരിവ് അസമത്തവും ഭേദ വിവേചനങ്ങളും നിലനിർത്തുന്ന ദൈനംദിന ഇടപെടൽ രൂപങ്ങളും ഇടപാടു ബന്ധങ്ങളുമായി മാറി. സാമൂഹിക വേർതിരിവുകളെയും പുറംതള്ളൽ പ്രക്രിയയെയും സംസ്‌കാര പലമകളിലും സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളിലും ശക്തമായി നിലനിർത്തുന്ന സാമൂഹിക ചട്ടകൂടുകൾ ഉണ്ടായി വന്നു. ഇവ ജാതി ധർമ്മങ്ങളും സ്ത്രീ ധർമ്മങ്ങളുമായി വർണ്ണ ജാതി വ്യവസ്ഥയും ചാതുർവർണ്ണ ധർമ്മവുമായി നിലനിർത്തപ്പെട്ടു.


സാമൂഹിക പുറം തള്ളൽ പ്രക്രിയയും ജാതിഭേദങ്ങളുടെയും ബ്രാഹ്‌മണ്യപുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെയും ദൈനംദിന പെരുമാറ്റ വഴക്കങ്ങളും ജീവിത പ്രവർത്തികളിലൂടെ ജാതി ലിംഗവേർതിരിവ് മര്യാദകളായി മാറുകയും അവ തലമുറകളിലൂടെ പാരമ്പര്യമായി തുടരുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പാരമ്പര്യ രീതികളും തലമുറ ക്രമങ്ങളും സാമാന്യബോധവും അനുദിന പെരുമാറ്റവുമായി മാറി.


കേരളത്തിലും, മറ്റ് ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡ പ്രദേശങ്ങളിലേതുപോലെ, ജാതി-ലിംഗ ഭേദ വ്യവസ്ഥയുടെ സാംസ്‌കാരികവും ദാർശനികവുമായ സാധുകരണം ബ്രാഹ്‌മണ്യ മൂല്യ മണ്ഡലത്തിലാണ് സ്ഥാനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ആൺ-പെൺ ബന്ധങ്ങളെ കീഴ് മര്യാദകളിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ആണത്ത കോയ്മ സ്ഥാനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു ബ്രാഹ്‌മണ്യ പുരുഷാധിപത്യത്തിലാണ്. മധ്യകാല കേരളത്തിൽ സ്ത്രീ ധർമ്മങ്ങളും പതിവ്രത സങ്കല്പങ്ങളും കുലധർമ്മങ്ങളും വ്യവഹരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്‌മണ്യ സങ്കല്പങ്ങൾ ശാങ്കര സ്മൃതി പോലുള്ള കൃതികളിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സാമൂഹിക പുറംതള്ളലും വേർതിരിവ് അസമത്തവും നിലനിർത്തുന്ന ഭേദ വിവേചന ക്രമം സാധുകരിക്കപ്പെടുന്നത് ജാതി ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ വിവേചന ഹിംസാ ബോധത്തിലും ശുദ്ധി വരേണ്യതയിലുമാണ് എന്നാണ് ഇത് കാണിക്കുന്നത്. സ്ത്രീധർമ്മവും കുല/സ്ത്രീ ധർമ്മവും ജാതി ധർമ്മങ്ങളും സാമൂഹിക മര്യാദകളും പെരുമാറ്റ വഴക്കവും സാമൂഹിക ഇടപാടുകളുമായി പാരമ്പര്യമായി സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങൾ പിന്തുടർന്നിരുന്നു. സമൂഹത്തിൽ വ്യക്തികളുടെ ബോധവും മാനസിക നിലയും മനോഭാവവുമായി ഏറിയും കുറഞ്ഞും ബ്രാഹ്‌മണ്യ ആശയങ്ങൾ വരേണ്യ ബോധവും കോയ്മാവിചാരവും കീഴായ്മ ബോധവുമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ആണധികാരത്തിന്റെ ഹിംസയും ശുദ്ധി വരേണ്യതയുടെ ജാതി ബോധവും നിരന്തരം വ്യക്തി മനോഘടനയിൽ നിലനിർത്തുന്ന മൂല്യമാണ് ജാതി ബ്രാഹ്‌മണ്യ ആശയങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിൽ ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്നത്. സാമൂഹികമായി പുറന്തള്ളപ്പെട്ട അടിത്തട്ട് സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളോട് പുച്ഛവും ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തെ എതിർക്കുന്നവരോടും അപര ജനതകളോടും വെറുപ്പും നിലനിർത്തുന്നതാണ് ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ ശുദ്ധിവരേണ്യ സങ്കല്പങ്ങൾ. ശക്തരോട് ആരാധനയും കീഴോർ സമൂഹത്തോട് വെറുപ്പും വിവിധ തരത്തിലുള്ള ഹിംസകളായി പ്രയോഗിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഭേദ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രവർത്തിച്ചത് . ഇതിനനുസരിച്ചുള്ള ജീവിത ബോധമാണ് വ്യക്തികളിൽ ബ്രാഹ്‌മണ്യ മൂല്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചത്. കീഴാളരെയും ബഹു സംസ്‌കാരങ്ങളെയും വിശ്വാസ പലമകളെയും അപര ജനതകളെയും വെറുക്കാനും ഹിംസിക്കാനുമുള്ള മനസ്ഥിതി വ്യക്തികളിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ജീവിതബോധ്യമാണ് ജാതി ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങൾ സംസ്‌കാരമായി പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്. ജാതി വരേണ്യതയും സവർണ്ണ ചിന്തയും ആണത്ത ഹുങ്കുമായി ഇത് സാമൂഹിക ഇടപാടുകളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

സാമൂഹിക പുറന്തള്ളലും വേർതിരിവ് ഓരപ്പെടലും

സാമൂഹിക പുറന്തള്ളൽ വ്യവസ്ഥയും (social exclusion) പ്രാന്തവൽക്കരണ (marginalisation)വും വർണ്ണ ജാതി വ്യവസ്ഥയിൽ വേർതിരിവ് അസമത്തത്തിന്റെ അടിത്തറയിൽ ചിട്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടാണ് വികസിച്ചുവന്നത്. മധ്യകാല കേരളത്തിൽ ജാതി ജന്മിത്തത്തിന്റെയും ബ്രാഹ്‌മണ്യ സാംസ്‌കാരിക കോയ്മ വ്യവസ്ഥയുടെയും ഭാഗമായിട്ടാണ് സാമൂഹിക വിവേചനത്തിന്റെയും സാംസ്‌ക്കാരിക അധീശത്വത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ കോയ്മാ വ്യവസ്ഥയായി മാറിയത്. സാമൂഹിക പുറം തള്ളലും ഇടപരമായ പ്രാന്തവൽക്കരണവും പ്രവർത്തിച്ചത് ജാതിയും ജന്മിത്ത ബ്രാഹ്‌മണ്യവും രൂപപ്പെടുത്തിയ അസമത്ത വ്യവസ്ഥയിലൂടെയായിരുന്നു. പുറന്തള്ളപ്പെട്ട സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെ കീഴായ്മപ്പെടുത്തി ഹീനജാതികളും അഴുക്കു ജീവിതങ്ങളുമായി സാമൂഹികവും ഇടപരവുമായി ഓരപ്പെടുത്തി തൊടാവസ്തുക്കളാക്കി മാറ്റി. കീഴോരായി നിലനിർത്തുകയും സാമൂഹികമായും ഇടപരമായും (social and spatial) ഓരപ്പെടുത്തുകയും ചൂഷണവും അടിച്ചമർത്തലും ഏർപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. കീഴ്ജാതികളായി സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങൾ സ്ഥാനപ്പെടുകയും ഉച്ച-നീച ക്രമങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ജാതി പദവികൾ സ്ഥാനപ്പെടുകയും ചെയ്തു. മ്ലേച്ഛത്വവും ഹീനതയും അടിത്തട്ട് സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളിൽ അത്യാരോപിക്കുന്ന സാംസ്‌കാരിക പ്രതീകവ്യവസ്ഥയായി മധ്യകാല കേരളത്തിലെ അസമത്ത വ്യവസ്ഥ വളർന്നു വന്നു. തൊടാവുന്നവരും തൊടാൻപാടില്ലാത്തവരുമായി ശ്രേണി ബന്ധത്തിൽ മേൽതട്ടിലും കീഴ്തട്ടിലുമായി സ്ഥാനപ്പെടുന്ന രീതി വളർന്നു വന്നു. കീഴ്മര്യാദകൾക്കനുസരിച്ച് തരംതിരിവ് അസമത്ത സംവിധാനമായി മനുഷ്യരെ വിന്യസിക്കുന്ന സാമൂഹിക ക്രമമായിരുന്നു ഇത്. ഈ വേർതിരിവ് സാമൂഹിക ക്രമം ബ്രാഹ്‌മണ്യമതത്തിന്റെ ധാർമിക മുറകളായി മാറുകയും മത ധാർമ്മിക വ്യവസ്ഥ ധർമ്മശാസ്ത്ര വിധികളും നിയമങ്ങളും ശാസനകളും ചിട്ടകളുമായി ക്രമപ്പെടുകയും ചെയ്തു. പ്രാദേശികവും സാംസ്‌കാരികവുമായ അധികാര ബന്ധങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ഇവ കീഴ് വഴക്കങ്ങളും കീഴ് മര്യാദകളുമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടു. കോയ്മ സമൂഹങ്ങൾക്കും അധികാര വ്യവസ്ഥയ്ക്കും അനുസൃതമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ട ഇത്തരം ജാതി/തൊഴിൽ/ലിംഗ ഭേദ മര്യാദകൾ ജാതി ബ്രാഹ്‌മണ്യ അശയങ്ങളാൽ സാംസ്‌കാരികവും വൈജ്ഞാനികവുമായ സാധുകരണം നേടുകയാണുണ്ടായത്. മേൽകോയ്മയുടെ അറിവധികാര ബന്ധങ്ങളെയും രാഷ്ട്രീയ അധികാര വ്യവസ്ഥയെയും സാധുകരിക്കുന്ന രൂപങ്ങളായി ലിംഗ ജാതിഭേദ മര്യാദകൾ മാറുകയും ചെയ്തു.


സാമൂഹികമായി പുറന്തള്ളപ്പെട്ട അടിത്തട്ട് സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളോട് പുച്ഛവും ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തെ എതിർക്കുന്നവരോടും അപര ജനതകളോടും വെറുപ്പും നിലനിർത്തുന്നതാണ് ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ ശുദ്ധിവരേണ്യ സങ്കല്പങ്ങൾ. ശക്തരോട് ആരാധനയും കീഴോർ സമൂഹത്തോട് വെറുപ്പും വിവിധ തരത്തിലുള്ള ഹിംസകളായി പ്രയോഗിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഭേദ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രവർത്തിച്ചത്.


ത്രൈവർണ്ണികർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള വ്യത്യസ്ത ജാതി വിഭാഗങ്ങൾ പാരമ്പര്യ അധികാര വ്യവസ്ഥയിൽ പങ്കാളികളായി സമൂഹാധിപത്യം നേടിയെടുത്തു. ഈ വ്യവസ്ഥയെ ധർമ്മവും സനാതനവുമായി കാണുന്ന സാമൂഹിക മനസ്ഥിതിയും സാമാന്യബോധവും ഉണ്ടായി വന്നു. ജാതി-ലിംഗ വേർതിരിവുകൾ സാമൂഹിക മര്യാദകളുടെ വിവേചന സംസ്‌കാരം സൃഷ്ടിച്ചു. പണിയെടുക്കുന്ന അധ്വാനസമൂഹങ്ങളും കർഷക വിഭാഗങ്ങളും ശൂദ്രരായി പുറം തള്ളപ്പെട്ടപ്പോൾ കൈവേലക്കാരും വ്യത്യസ്ത സേവന ജീവിത പ്രവർത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവരും സ്ഥിരന്മായി കായിക അധ്വാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവരും ജാതി അടിമകളും അയിത്തക്കാരും അസ്പ്രശ്യരുമായി മാറ്റപ്പെട്ടു. പുറന്തള്ളപ്പെട്ട ഈ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങൾ സാമൂഹിക ശ്രേണിയുടെ അടിത്തട്ടിൽ വരത്തക്കവിധം സാമൂഹിക മേൽ-കീഴ് ബന്ധങ്ങൾ ഏറ്റിറക്ക വ്യവസ്ഥയായി മധ്യകാല കേരളത്തിൽ സാമൂഹിക സ്ഥാപന രൂപം കൈവരിച്ചു. പുറംതള്ളപ്പെട്ടവരും പ്രാന്തവൽകൃതരുമായ അടിത്തട്ട് സമൂഹങ്ങളെ കീഴോരായും അഴുക്കു ശരീരങ്ങളും തൊടാവസ്തുക്കളുമായി സ്ഥാനപ്പെടുത്തുന്ന പാരമ്പര്യവിധി മുറകൾ ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും സ്മൃതിപാരമ്പര്യങ്ങളും അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ധർമ്മവ്യവസ്ഥയായി വ്യവഹരിക്കപ്പെട്ടു. അയിത്തക്കാരും ആസ്പ്രശ്യരും ജാതിശൂദ്രരുമായി സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ ഓരപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങളെ നിലനിർത്തി. സാമൂഹിക ഏറ്റിറക്കക്രമത്തിന്റെ സാധുകരണം കീഴ്വഴക്കവും പാരമ്പര്യവുമായി ജാതി മര്യാദകളും സ്ത്രീ ധർമ്മസങ്കല്പങ്ങളുമായി പ്രവർത്തിച്ചു. വിഭവങ്ങൾ ഉൽപാദിപ്പിച്ചവരും എന്നാൽ സാമൂഹികമായി ഈ വിഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളപ്പെട്ടവരും സാംസ്‌കാരികമായി കീഴൊതുക്കപ്പെട്ട് സ്ഥലപരവും സാമൂഹികവുമായി പുറംതള്ളപ്പെട്ട അരികുവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരായി തുടർന്നു. ഇതിനോടൊപ്പം ജാതി പുരുഷാധിപത്യ ക്രമങ്ങൾ ധർമ്മമായി മാറുകയും രാഷ്ട്രീയാധികാരത്താൽ അവ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും നടപ്പിലാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ജാതി വരേണ്യരുടെ സാംസ്‌കാരിക പ്രതീക രൂപങ്ങളും സാമൂഹിക പുറം തള്ളൽ വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തുന്ന അനുഷ്ഠാന രീതികളും പ്രയോഗമഞ്ജരി, വിഷ്ണു സംഹിത, തന്ത്രസമുച്ചയം, ശേഷ സമുച്ചയം, കുഴിക്കാട്ടുപച്ച എന്നി കൃതികളിൽ ക്ഷേത്ര ബ്രാഹ്‌മണ്യത്തിന്റെ സാംസ്‌കാരിക ഹിംസയായി നിലനിന്നു. ബ്രാഹ്‌മണ്യ അറിവധികാര ബന്ധങ്ങളും സംസ്‌കൃത ഇതിഹാസ പുരാണ പാരമ്പര്യങ്ങളും ധർമ്മശാസ്ത്ര വിധി തീർപ്പുമുറകളും പ്രാന്തവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങൾക്കുമേൽ പലവിധ ഹിംസകളായി പ്രവർത്തിച്ചു. കർമ്മ പുനർജന്മ സിദ്ധാന്തങ്ങളും വർണ്ണ ധർമ്മങ്ങളും ജാതിമര്യാദകളും വർണ്ണ ജാതി ധർമ്മവും ധർമ്മശാസ്ത്ര വ്യവസ്ഥയും രാഷ്ട്രീയ സമ്പദ്ക്രമത്തിന്റെയും ഭരണകൂടാധികാരത്തിന്റെയും ചലന നിയമങ്ങളായി മധ്യകാല കേരളത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. വേർതിരിവു സാമൂഹിക ക്രമത്തെയും ഭേദചിന്തകളെയും അധ്യാത്മികവും അതീന്ദ്രിയവുമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ദൈവശാസ്ത്രവും ദാർശനിക പാരമ്പര്യവും ആവിഷ്‌കാരങ്ങളും ഉണ്ടായി വന്നു. വരേണ്യ ഭാഷാ സാഹിത്യ വിചാരങ്ങളും സൗന്ദര്യ അനുഭൂതി ബോധവും കോയ്മ സംസ്‌കാരത്തിന്റെ പ്രത്യയ ബോധമായി മാറി.

Thanks for reading Historica! Subscribe for free to receive new posts and support my work.

Read Historica in the new Substack app
Now available for iOS