Feb 25 • 14M

പൂപ്പലിൽ തെളിഞ്ഞ പ്രതിഭാസം. പെനിസിലിൻ എന്ന അത്ഭുതം

1
 
1.0×
0:00
-13:49
Open in playerListen on);
History For Everyone
Episode details
Comments

1928 ൽ അലക്സാണ്ടർ ഫ്ലെമിങ്ങിന്റെ ലണ്ടൻ ലബോറട്ടറിയിൽ ഒരു ആകസ്മിക സംഭവം നടന്നു. ലണ്ടനിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സെന്റ് മേരീസ് ആശുപത്രിയിലെ ബാക്റ്റീരിയോളജിസ്റ്റ് ആയിരുന്ന ഫ്ലെമിങ് മനുഷ്യ ശരീരത്തിനെ ആക്രമിക്കുന്ന ബാക്റ്റീരിയകളെ നശിപ്പിക്കുന്നതിലുള്ള പരീക്ഷണത്തിലായിരുന്നു. ഒരു അവധിയെടുത്ത് നാട്ടിൽ പോയ ഫ്ലെമിങ് തന്റെ ലാബിലെ പരീക്ഷണത്തിനായി സ്റ്റാഫൈലോകോക്കസ് അടങ്ങിയ പെട്രി ഡിഷ്‌ ഇൻക്യുബേറ്ററിൽ വെയ്ക്കാൻ മറന്നു. തിരികെ വന്ന ഫ്ലെമിങ് കാണുന്നത് പെട്രി ഡിഷിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത്‌ പച്ച നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു പൂപ്പൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. പൂപ്പൽ ഉള്ള സ്ഥലത്ത് ബാക്ടീരിയകൾ അകലം കാണിക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം കണ്ടു. ആ പൂപ്പലിൽ നിന്ന് പിറവിയെടുത്തത് ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിച്ച പെനിസിലിയം എന്ന ആന്റിബയോട്ടിക്‌ ആയിരുന്നു. അണുബാധകളുടെ ചികിത്സക്കുവേണ്ടിയാണ് പെനിസിലിയം ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പക്ഷെ അതിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ ചിത്രീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല.

1939-ൽ ഓക്‌സ്‌ഫോർഡിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് പുതിയ ആന്റിമൈക്രോബയലുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണം ആരംഭിക്കാൻ പെൻസിലിൻ സംബന്ധിച്ച ഫ്ലെമിംഗിന്റെ ലേഖനം ഒരു അടിത്തറയായി. ഓക്സ്ഫോർഡിലെ പ്രൊഫസർ ആയിരുന്ന ഹോവാർഡ് ഫ്ലോറി എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ഫ്ലെമിങ്ങിന്റെ ലേഖനം വായിക്കുകയുണ്ടായി. ലബോറട്ടറിയിലെ കെമിസ്റ്റ് ആയ ഏർണസ്റ്റിനൊപ്പം ഫങ്കസിനെ സംസ്‌കരിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു രീതി രൂപപ്പെടുത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. ഫ്ലോറിയുടെ ലാബിലെ യുവ രസതന്ത്രജ്ഞനായ നോർമൻ ഹീറ്റ്‌ലിയും പെൻസിലിൻ ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയിൽ ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു.

ഹീറ്റ്‌ലിയും ചെയിനും പെൻസിലിൻ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നതിനുള്ള ആദ്യകാല രീതികൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്‌തു. മരുന്ന് ഉപയോഗിച്ച് ആദ്യ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തുന്നതിന് ആവശ്യമായ മെറ്റീരിയൽ ലഭിക്കുക എന്നത് പ്രധാനമായിരുന്നു . 1940-കളുടെ മധ്യത്തോടെ, ഓക്‌സ്‌ഫോർഡിലെ സർ വില്യം ഡൺ സ്‌കൂൾ ഓഫ് പതോളജിയിൽ മതിയായ പെൻസിലിൻ എലികളിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താനുള്ള സൗകര്യം ലഭിച്ചു. ഹീറ്റ്‌ലിയും സഹപ്രവർത്തകരും നടത്തിയ ഈ പരീക്ഷണമായിരുന്നു, പെൻസിലിൻ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിന് അടിത്തറ പാകിയത്. എട്ട് എലികൾക്ക് ഗ്രൂപ്പ് എ സ്ട്രെപ്റ്റോകോക്കസിന്റെ മാരകമായ ഡോസ് കുത്തിവച്ചു. പ്രാരംഭ അണുബാധയ്ക്ക് പതിനേഴു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ്, പെനിസിലിയും ഡോസ് നൽകാത്ത ഗ്രൂപ്പിലെ എല്ലാ എലികളും ചത്തു, പെൻസിലിൻ ഡോസ് സ്വീകരിച്ച എല്ലാ എലികളും അതിജീവിച്ചു. ഈ ശ്രദ്ധേയമായ നിരീക്ഷണം പെൻസിലിൻ ഒരു ജീവൻ രക്ഷാ മരുന്നായിരുന്നു എന്നതിന്റെ പ്രധാന തെളിവായി മാറി.


പ്രാരംഭ അണുബാധയ്ക്ക് പതിനേഴു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ്, പെനിസിലിയും ഡോസ് നൽകാത്ത ഗ്രൂപ്പിലെ എല്ലാ എലികളും ചത്തു, പെൻസിലിൻ ഡോസ് സ്വീകരിച്ച എല്ലാ എലികളും അതിജീവിച്ചു . ഈ ശ്രദ്ധേയമായ നിരീക്ഷണം പെൻസിലിൻ ഒരു ജീവൻ രക്ഷാ മരുന്നായിരുന്നു എന്നതിന്റെ പ്രധാന തെളിവായി മാറി.


പക്ഷെ പരീക്ഷണത്തിനാവശ്യമായ പെനിസിലിയം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുവാൻ ഉള്ള സോഴ്സുകൾ ഇല്ലാത്തതായിരുന്നു പ്രധാന വെല്ലുവിളി. എലികളിൽ കൂടുതൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തുന്നതിന് ആവശ്യമായ പെൻസിലിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കാനും അതുപോലെ മനുഷ്യരിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താനും അധികം ഡോസുകൾ ആവശ്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ യുദ്ധസമയത്ത് സോഴ്സുകൾ കുറവായതിനാൽ വാണിജ്യ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്ന് സഹായം ലഭ്യമായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ ഉൽപ്പാദനം ഫ്ലോറിയുടെ ലാബിൽ തന്നെ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.

പെൻസിലിയം ഉൽപാദിപ്പിക്കാൻ പഴയ രീതിയിലുള്ള ബെഡ്‌പാനുകളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്, എന്നാൽ ഇതിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിച്ച അത്രയും ലഭ്യമായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ പരിമിതമായ ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, ഫ്ലോറിയും സഹപ്രവർത്തകരും സ്വന്തമായി സെറാമിക് കൾച്ചർ പാത്രം രൂപകൽപ്പന ചെയ്തു. 1941 ഫെബ്രുവരിയുടെ തുടക്കത്തോടെ, മനുഷ്യരിൽ ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താൻ ആവശ്യമായ വസ്തുക്കൾ ഓക്സ്ഫോർഡ് സംഘം ശുദ്ധീകരിച്ചു.ആദ്യമായി പെനിസിലിൻ പരീക്ഷണം നടത്തിയത് കാൻസർ പിടിപെട്ട ഒരു സ്ത്രീയിൽ ആണ്. അത് അവരിൽ പനിയും മറ്റ് ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കാണിച്ചു. പെനിസിലിൻ മിശ്രിതത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പൈറോജനിക്കിനാലാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ വന്നത് . ഫ്ലോറിയുടെ ലാബിലെ ബയോകെമിസ്റ്റായ എഡ്വേർഡ് എബ്രഹാം രോഗികൾക്ക് പെനിസിലിൻ നൽകുന്നത്തിന് മുൻപ് അത് ശുദ്ധീകരിച്ച് അതിലെ പൈറോജനുകൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്ന നിർദ്ദേശം നൽകി.

ശുദ്ധീകരിച്ച പേനിസിലിൻ ഡോസ് സ്വീകരിച്ച രണ്ടാമത്തെ രോഗി റാഡ്ക്ലിഫ് ആശുപത്രിയിലെ ഒരു പോലീസുകാരനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ഗുരുതരമായ സ്ട്രെപ്റ്റോകോക്കൽ അണുബാധ ഉണ്ടായിരുന്നു. 5 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ആവർത്തിച്ചുള്ള പെനിസിലിൻ കുത്തിവയ്പ്പുകൾ അദ്ദേഹത്തെ സാരമായി ബാധിച്ചു.പെൻസിലിന്റെ ലഭ്യത കുറവായതിനാൽ, കൂടുതൽ കുത്തിവയ്പ്പുകൾക്കായി കൂടുതൽ പെൻസിലിൻ വീണ്ടും വേർതിരിച്ചെടുക്കാൻ രോഗിയുടെ മൂത്രം ശേഖരിക്കുകയും റീസൈക്കിൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. ഒടുവിൽ, പെൻസിലിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള കുറവുകളാൽ ചികിത്സ അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു.കൂടാതെ രോഗി വീണ്ടും രോഗബാധിതനാകുകയും താമസിയാതെ മരിക്കുകയും ചെയ്തു.

1941-നും 1942നും ഇടയിൽ ഫ്ലോറി, ഹീറ്റ്‌ലി, ചെയിൻ എന്നിവർ 170 രോഗികളെ ഉൾപ്പെടുത്തി കൂടുതൽ ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി. അവസാനം പാർശ്വഫലങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ അണുബാധയെ ചെറുക്കുന്നതിൽ പെൻസിലിൻ ശ്രദ്ധേയമായ ഫലമുണ്ടാക്കുമെന്ന് പരീക്ഷണങ്ങൾ തെളിയിച്ചു.


യുദ്ധസമയത്ത് പെനിസിലിന്റെ ആദ്യ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയത് 1942 ൽ വടക്കേ ആഫ്രിക്കൻ സൈനിക ആശുപത്രികളിൽ ആണ്. മുറിവുകളിൽ പെനിസിലിൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ ഫലപ്രാപ്തി കാണിച്ചു തുടങ്ങി.


ഇതോടുകൂടി പെൻസിലിൻ യുദ്ധത്തിൽ പരിക്കേറ്റ സൈനികർക്കും സിവിലിയൻ മാർക്കും ഉപകാരപ്പെടുമെന്ന സത്യം അവർ മനസിലാക്കി. പക്ഷേ പെൻസിലിൻ വൻതോതിൽ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ധനസഹായവും ശേഷിയും യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡത്തിൽ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ 1941-ൽ ഫ്ലോറിയും ഹീറ്റ്‌ലിയും ഇതുവരെ യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത അമേരിക്കയിലേക്ക് പോയി, പിന്തുണ തേടി. ഫ്ലോറിയും ഹീറ്റ്‌ലിയും അമേരിക്കൻ സഹപ്രവർത്തകരുമായി ചേർന്ന് പിന്നീട് "പെൻസിലിൻ പ്രോജക്റ്റ്" എന്ന പദ്ധതി തുടങ്ങി. മൂന്ന് പ്രധാനഘട്ടങ്ങളിലായിട്ടായിരുന്നു പ്രവർത്തനം. ആദ്യ ഘട്ടം പെൻസിലിൻ ശുദ്ധീകരണം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിലായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തേത് പെൻസിലിയത്തിന്റെ കൂടുതൽ ശക്തിയേറിയ സ്‌ട്രെയിനുകൾ കണ്ടെത്താനാണ് ലക്ഷ്യമിട്ടത്. ഹീറ്റ്‌ലി യു.എസ് ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റ് ഓഫ് അഗ്രികൾച്ചറുമായി ചേർന്ന് ഈ ഇനങ്ങളെ ചിത്രീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഫ്ലോറിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമേരിക്കൻ പങ്കാളികളും നേതൃത്വം നൽകിയ അവസാന സ്ട്രീം പെൻസിലിൻ വൻതോതിൽ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനികളെ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.ഇതിന്റെ ഫലമായി യുകെയിലെയും യുഎസിലെയും 15 മരുന്ന് കമ്പനികൾ പെൻസിലിൻ ഉൽപ്പാദനത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങി. യുഎസിലുടനീളം മരുന്നിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി തെളിയിക്കാനുള്ള ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങളും നടന്നു .

യുദ്ധസമയത്ത് പെനിസിലിന്റെ ആദ്യ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയത് 1942 ൽ വടക്കേ ആഫ്രിക്കൻ സൈനിക ആശുപത്രികളിൽ ആണ്. മുറിവുകളിൽ പെനിസിലിൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ ഫലപ്രാപ്തി കാണിച്ചു തുടങ്ങി. ഇതിലൂടെ നിരവധി സൈനികരുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ സാധിച്ചു. അതിലുപരി പെനിസിലിൻ ഒരു ശക്തമായ ആന്റിബയോട്ടിക്‌ ആണെന്നും വ്യക്തമായി. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് ആയിരക്കണക്കിന് സൈനികരുടെ ജീവൻ അപഹരിച്ച മാരകമായ ബാക്ടീരിയ അണുബാധ പെൻസിലിൻ ഉപയോഗിച്ച് സുഖപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞു.

1945-ൽ, ഫ്ലെമിംഗ്, ഫ്ലോറി, ചെയിൻ അലക്സാണ്ടർ ഫ്ലെമിങ് എന്നിവർക്ക് പെൻസിലിൻ കണ്ടുപിടിച്ചതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചു.പെൻസിലിൻ കണ്ടുപിടിച്ചത് ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതി മാറ്റി എന്ന് തന്നെ പറയാം. ഏറ്റവും വലിയ യുദ്ധങ്ങളിൽ പരിക്കേറ്റ ആയിരക്കണക്കിന് സൈനികരെയും സാധാരണക്കാരെയും പെൻസിലിൻ രക്ഷിച്ചു. അതിന്റെ കണ്ടെത്തൽ ആൻറിബയോട്ടിക് യുഗത്തിനും തുടർന്നുള്ള മറ്റ് ശക്തമായ ആൻറിബയോട്ടിക്കുകളുടെ വികാസത്തിനും അടിത്തറയിട്ടു.

1928-ൽ യു.എസ്.എ.യിൽ നിന്നുള്ള മരണനിരക്ക് കണക്കുകൾ നോക്കുമ്പോൾ, ന്യുമോണിയ, ക്ഷയം തുടങ്ങിയ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അണുബാധകൾ എല്ലാ മരണങ്ങളിലും 18% കാരണമായി. കാര്യക്ഷമമായ ആൻറിബയോട്ടിക്കുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ ന്യുമോണിയ ഒരു കൊലയാളിയാണ്. എന്നാൽ കാര്യക്ഷമമായ ആൻറിബയോട്ടിക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ന്യുമോണിയ ഒന്നോ രണ്ടോ ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ സുഖപ്പെടുത്താവുന്നതാണ്. അതുപോലെ, ഉയർന്ന വരുമാനമുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ ആൻറിബയോട്ടിക്കുകൾക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ക്ഷയരോഗം ഏതാണ്ട് ഇല്ലാതായി.

1946-ൽ പൊതു ഉപയോഗത്തിനായി യുകെയിൽ ആദ്യമായി പെൻസിലിൻ ലഭ്യമായി. അത് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വൈദ്യശാസ്ത്രത്തെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുകയും ആൻറിബയോട്ടിക്കുകളുടെ യുഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്തു.എന്നാൽ പെൻസിലിനെയും മറ്റ് പല ആൻറിബയോട്ടിക്കുകളെയും പ്രതിരോധിക്കാൻ പാകത്തിനുള്ള ബാക്ടീരിയകൾ പരിണമിച്ചു. പുതിയ ആന്റിബയോട്ടിക്കുകൾ കണ്ടെത്താനും വികസിപ്പിക്കാനുമുള്ള ഓട്ടത്തിലായി പിന്നീട് ശാസ്ത്രജ്ഞർ. പെൻസിലിൻ കണ്ടുപിടിച്ചതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ആൻറിബയോട്ടിക് പ്രതിരോധത്തിന്റെ ആദ്യ ലക്ഷണം വ്യക്തമാകുന്നത്. 1940-ൽ, എബ്രഹാമും ചെയിനും ഉത്പാദിപ്പിച്ച പെൻസിലിൻ നിർജ്ജീവമാക്കാൻ ഒരു ഇ.കോളിക്ക് എന്ന ബാക്റ്റീരിയക്ക് കഴിഞ്ഞതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.


പെൻസിലിൻ കണ്ടുപിടിച്ചത് ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതി മാറ്റി എന്ന് തന്നെ പറയാം. ഏറ്റവും വലിയ യുദ്ധങ്ങളിൽ പരിക്കേറ്റ ആയിരക്കണക്കിന് സൈനികരെയും സാധാരണക്കാരെയും പെൻസിലിൻ രക്ഷിച്ചു. അതിന്റെ കണ്ടെത്തൽ ആൻറിബയോട്ടിക് യുഗത്തിനും തുടർന്നുള്ള മറ്റ് ശക്തമായ ആൻറിബയോട്ടിക്കുകളുടെ വികാസത്തിനും അടിത്തറയിട്ടു


1942-ഓടെ ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ച രോഗികളിൽ പെൻസിലിൻ പ്രവർത്തനത്തെ ചെറുക്കുന്ന നാല് സ്റ്റാഫൈലോകോക്കസ് ഓറിയസ് കണ്ടെത്തി. അടുത്ത ഏതാനും വർഷങ്ങളിൽ, പെൻസിലിൻ പ്രതിരോധശേഷിയുള്ള എസ്.ഓറിയസ് മൂലമുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകൾ അതിവേഗം ഉയർന്നു, ആശുപത്രികളിൽ നിന്ന് അതിവേഗം സാമൂഹ്യവ്യാപനമായി പടർന്നു. പെൻസിലിൻ പ്രതിരോധത്തിന്റെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള വ്യാപനം 1960-കളിൽ രണ്ടാം തലമുറ, സെമിസിന്തറ്റിക് മെത്തിസിലിൻ അവതരിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം താൽക്കാലികമായി നിലച്ചു.

1967-ൽ, എസ്.ന്യുമോണിയയുടെ സ്‌ട്രെയിനുകളിലും പെൻസിലിൻ പ്രതിരോധശേഷി നേടി. 1999 ആയപ്പോഴേക്കും, ആൻറിബയോട്ടിക്-റെസിസ്റ്റന്റ് ന്യൂമോകോക്കസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസുകളുടെ ശതമാനം 1979നെ അപേക്ഷിച്ച് മൂന്നിരട്ടിയായി. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ അത് 14.4 ശതമാനത്തിലെത്തി. 1976-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലും യുഎസിലും ബീറ്റാ ലാക്റ്റമേസ് ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഗൊണോകോക്കി വേർതിരിച്ചു. ഗൊണോറിയയെ ചികിത്സിക്കാൻ പെൻസിലിൻ ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചതിന് ശേഷമുള്ള 10 വർഷത്തെ കാലയളവിൽ, ഗൊണോകോക്കൽ പെൻസിലിൻ-റെസിസ്റ്റന്റ് സ്‌ട്രെയിനുകളുടെ വ്യാപനം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തി, പ്രത്യേകിച്ച് ഏഷ്യയിൽ. കൂടാതെ 1983-ൽ, ഗോണോകോക്കസ് ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന പ്രതിരോധശേഷിയുള്ള നോൺ-ബീറ്റാ-ലാക്റ്റമേസിന്റെ വലിയ പൊട്ടിത്തെറി യുഎസിലെ നോർത്ത് കരോലിനയിലെ ഡർഹാം നഗരത്തെ ബാധിച്ചു. ഈ സംഭവങ്ങൾ എല്ലാം ലോകത്തിന്റെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളിലും ഗൊണോകോക്കസ് ചികിത്സയ്ക്കുള്ള ആദ്യ നിര മരുന്നായ പെൻസിലിൻ ഉപയോഗം നിരോധിക്കുന്നതിന് കാരണമായി.

അലക്സാണ്ടർ ഫ്ലെമിംഗ്, ഹോവാർഡ് ഫ്ലോറി, ഏണസ്റ്റ് ചെയിൻ, നോർമൻ ഹീറ്റ്‌ലി എന്നിവർ പെൻസിലിൻ കണ്ടുപിടിച്ചതും വികസിപ്പിച്ചതും ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഒരു പുതിയ അധ്യായം തുറക്കുക തന്നെയാണ് ചെയ്തത്. പെൻസിലിന്റെ ശുദ്ധീകരണവും സ്വഭാവരൂപീകരണവും അടുത്ത തലമുറ പെൻസിലിൻ എന്തെന്ന തിരിച്ചറിയുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു. കൂടാതെ കഴിഞ്ഞ 75 വർഷത്തിലുടനീളം അനേകം ജീവൻ രക്ഷിച്ച അഗാധമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ വിവിധ തരം ആൻറിബയോട്ടിക്കുകളുടെ കണ്ടെത്തലുകളിലേക്കും എത്തി.

നിർഭാഗ്യവശാൽ, പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഉയർച്ച കാരണം ആൻറിബയോട്ടിക്കുകളുടെ സ്വാധീനം ഇപ്പോൾ മങ്ങുന്നു, ഈ പ്രതിഭാസം എല്ലാ ആന്റിമൈക്രോബയൽ മരുന്നുകളിലും കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. അറിയപ്പെടുന്ന എല്ലാ ആൻറിബയോട്ടിക്കുകളെയും പ്രതിരോധിക്കുന്ന ബാക്ടീരിയൻ സ്പീഷീസുകളെക്കുറിച്ചുള്ള റിപ്പോർട്ടുകൾ വർദ്ധിച്ചുവരികയാണ്, ഇത് സാധാരണ അണുബാധകളുടെ മുന്നിൽ നമ്മെ വളരെ ദുർബലരാക്കുന്നു. പെൻസിലിൻ കണ്ടുപിടിച്ചതിൽ നിന്നും തുടർന്നുള്ള സംഭവങ്ങളിൽ നിന്നും നാം പഠിച്ച പാഠങ്ങൾ മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് ഈ വെല്ലുവിളിയോട് നമ്മൾ ഇപ്പോൾ പ്രതികരിക്കേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു.

എ. എം. ആർ -നെ അഥവാ ആന്റി മൈക്രോബയൽ റെസിസ്റ്റൻസിനെ നേരിടാൻ, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള രാജ്യങ്ങൾ മെഡിക്കൽ, കാർഷിക മേഖലകളിൽ ആന്റിബയോട്ടിക് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷനായി കർശനമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ ഒന്നിക്കണം. രണ്ടാമതായി, ഫാജ് തെറാപ്പി, ആന്റിമൈക്രോബയൽ പെപ്റ്റൈഡുകൾ, വാക്സിനുകൾ തുടങ്ങിയ ബദൽ തന്ത്രങ്ങൾ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യണം. കാരണം അവ എ. എം. ആർ തടയുന്നതിന് മറ്റൊരു വഴി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ചികിത്സകൾക്കായുള്ള മരുന്നന്നിന് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനികൾ, ഗവൺമെന്റുകൾ, അക്കാദമിക് എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള മതിയായ ധനസഹായവും സംയുക്ത പരിശ്രമവും ആവശ്യമാണ്. മൂന്നാമതായി, ബാക്റ്റീരിയ അണുബാധയുടെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള രോഗനിർണ്ണയത്തിനുള്ള പുതിയ സാങ്കേതിക വിദ്യകളും മികച്ച എ എം ആർ നിരീക്ഷണ പദ്ധതികളും രൂപകൽപ്പന ചെയ്യണം. പ്രതിരോധം നേരത്തേ തിരിച്ചറിയുന്നതിനും എ. എം. ആറിന്റെ വ്യാപനത്തെ ചെറുക്കുന്നതിന് ഉചിതമായ ഇടപെടലുകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിനും ഇവ നിർണായകമാണ്.

Thanks for reading Historica! Subscribe for free to receive new posts and support my work.